| ||
|
چهگونه ميتوان تمامي انسانها را به پذيرش مفهوم يكساني از حقوق بشر سوق داد؟ اعلاميهي جهاني حقوق بشر چنين داعيهاي دارد. اين سند بر آن است كه حداقلي از حقوق را تعريفكند كه انتساب عنوان بشر به يك موجود، مستلزم برخورداري اين پديده از آنها باشد. تلاش تمامي انساندوستان و فعالان حقوق بشر نيز در راستاي تعميم حقوق مندرج در اين اعلاميه به تمامي مصاديق عنوان فوق يعني "بشر" است. با اينحال اگر با ايننكته موافق باشيم كه "هر جا جامعهاي هست، حقوق هم هست"، بهناچار بايد اين نتيجه را نيز بپذيريم كه حقوق بهمثابه قاعدهي رفتار اجتماعي، مولود جامعه و براي ساماندهي آن است. پس اگر جوامع بشري از عامترين قواعد حقوقي برداشتهاي ناهمگوني داشته باشند و برخي از آنها با برداشتعام فوق از حقوق مندرج در اعلاميهناسازگار باشند، چون نظامهاي حقوقي، مولودِ رايجترين ارادهي اعضاي جامعهاي ويژه است، بهناچار بايد آن جامعهاي را مُحَقق قلمدادكنيم كه قاعدهاي براي رفتار مألوف اعضا وضعكند كه با ارادهي مشترك اعضا همآوا و همساز باشد نه با قواعد مندرج در اعلاميهي جهاني حقوق بشر. |
+ نوشته شده در ۱۳۸۶/۰۹/۱۱ ساعت ۱۱:۳۸ ب.ظ توسط رسول پاپایی
|