من برای این کسری بودجه اموزش وپرورش بغض کردم . حتی 10 فر هنگی هم راضی به دریافت سهام عدالت نمی باشند. تعهدات قانونی زیادی وجود دارد که زمان سر رسید انها رسیده است .

شاید در نگاه اول به نظر برسد این سخنان از زبان یک منتقد وزیر اموزش و پرورش یا یک منتقد دولت بیان شده باشد ،اما واقعیتی است که از زبان وزیر اموزش و پرورش جاری شده است و بدون شک حکایت از یک بحران و نابسامانی مد یریتی و منابعی در مهم ترین و حساس ترین و بزگترین  وزارت دولت را دارد

گرچه رسانه ها و روزنامه ها و به خصوص رسانه ملی حتی به اندازه  بحث اخراج علی کریمی از پرسپولیس به این مهم هم نپرداختنند . اما بیان این سخنان مهم و واقعیتهای تلخ از زبان شخص وزیر آموزش و پرورش و اعلام استیصال و سر در گمی در حل مشکلات انبوه وزارت آموزش و پرورش  در  ذهن  نگارندهبه عنوان یک معلم این علامت سوال را ایجاد کرده است که:

1-     اگر وزیر در برابر حجم مشکلات و گستردگی نابسامانی و کسری بودجه در امر تعلیم وتربیت و آموزش و پرورش اینگونه دستها را به نشانه تسلیم  با لا برده ، چه کسی و با کدام برنامه می خواهد این کشتی بحران زده را به ساحل ارامش و امنیت برساند ؟؟

2-     نوع نگاه دولتمردان و تصمیم  گیرندگان  که به هنگام جمع کردن رای  همه خود را جنس اموزش و پرورش معرفی می کنند به مقوله آموزش وپرورش در برنامه ریزی کلان کشوری وسیستم بودجه ریزی چگونه است ؟ آیا از نگاه دولتمردان  و  تصمیم گیرندگان،  آموزش و پرورش قابلیت سرمایه گذاری  و تولید را دارد یا نه ؟ اگر دارد این چگونه سرمایه گذاری و اهتمام بخشیدن است که ، وزیر  میلیونها معلم ودانش آموز اینگونه عطای وزارت را به لقایش بخشیده و اعلام استیصال می کند ؟ و اگر در ایران آموزش و پرورش  صرفا کارکرد مصرفی دارد و تولید علم و دانش از کارخانه ها و دانشگاه ها شروع می شود . این الگورا جامع و مدون نموده و ان را در اختیار سازمانهای جهانی از جمله  سازمان ملل و یونسکو  قرار دهید تا آن هم اشتباه خود را اصلاح کنند که ) مردم ، ثرورت واقعی هر کشوری میباشد .) و ژاپن   68 درصد بودجه خود را در آموزش و پرورش هزینه نکند.

3-     رهبر انقلاب بر ایجاد یک نهضت علمی به مسولان و برنامه ریزان  تو صیه های فراوان داشته است ، از نظر بر نامه ریزان و دولتمردان جایگاه و اهمیت آموزش و پرورش و معلمان در ایجاد نهضت علمی بنیادین و پایدار و واقعی  کجاست ؟ و اصولا از نگاه آنها آموزش و پرورش میتواند در ایجاد یک نهضت علمی  واقعی و بنیادین و نه شعاری و تبلیغاتی ایفای نقش کند ؟

4-     همانگونه که وزیر محترم هم اشاره کرده است  حل مشکلات در آموزش و پرورش و رساندن آموزش و پرورش و معلمی  به جایگاه مناسب نیازمند یک عزم ملی میباشد ، و این محقق نمی شود مگر اینکه ،هم راستایی در دیدگاهها در باره وجود مشکل در آموزش وپرورش ایجاد شود .به زعم نگارنده شجاعت و صراحت وزیر و ترجیح حقیقت بر مصلحت ،اولین گام این اشتراک دیدگاه را برداشته  وبا بیان این حقایق برای اولین بار دیدگاه وزیر و جامعه فرهنگیان در وجود مشکل  به هم نزدیک شده است . ومیتوان به  همسو کردن، دیدگاه تصمیم گیرنده های مهم هم ، در اینده امید وار بود .

5-     بی شک این ساختار بیمار و این اوضاع نابسمان در وزارت آموزش و پرورش تنها حاصل مدیریت علی احمدی نیست  و حتی اگر گزارش وزیر را  تاکتیکی برای دفاع از خود و اغتشاش در نقشها هم به حساب بیاوریم ،بی تردید   نقش وزیران قبلی در پنهان  داشتن این مشکلات به مراتب بیشتر از هر کس دیگر میباشد. و شاید حقیقت  گویی  وفدا نکردن آن در برابر مصلحت از این پس مهم ترین خصلت کاندیدای وزارت آموزش و پرورش به شمار آید .

6-     اگر امروز  این وزیر هم مانند اسلاف خود بنا بر مصلحت سکوت میکرد تا این چند ماه هم به سر رسد  ، کدام مرجع یا مسول مافوق وزیر وجود این همه مشکل و نابسامانی در اموزش و پرورش را با وجدان بیدار جامعه در میان می گذاشت ؟ براستی جایگاه مجلس و نمایندگان به ویژه 44 معلم مجلس نشین در این خصوص و ایفای نقش نظارتی کجاست و پاسخ انان برای جامعه فرنگیان چیست ؟