آقا اجازه ؟

در راه فوکوشیما پرنده پر نمی زند. هشدار هایی در کنار جاده می گوید کسی از این نقطه نباید فرا تر رود. دراین منطقه تشعشعات قوی رادیو اکتیو و بسیار خطرناک است.

هیچکس جز کارکنان راکتور که شبانه روز در تلاش جلوگیری از بروز یک فاجعه هستند در این محل دیده نمی شود. این گروه کوچک مهندسین و تکنسین ها بصورت قهرمانان ملی ژاپن درآمده اند.

…به آنها “کامی کازی” و سامورایی گفته می شود. آنها در معرض تشعشعات بسیار قوی رادیو اکتیو هستند و بدون شک بسیاری از پیامد آن جان خواهند سپرد. جایشان را هر پانزده دقیقه عوض می کنند که از تشعشع نسوزند.

پنجاه نفر داوطلبانه برای کنترل راکتور در مرکز مانده اند. بیست نفر دیگر علیرغم خطر مرگ به آنها پیوسته اند تا راکتور را از کار بیندازند.

در شرایط عادی، میزان تشعشعاتی که کارکنان راکتورهای اتمی با آن روبرویند از 20 درجه تشعشع تجاوز نمی کند. در حال حاضر میزان تشعشع در راکتور فوکوشیما 1000 درجه است. عوارض آن بلافاصله مشهود می شود….ریزش سریع مو، حال تهوع، استفراغ و سوزش شدید معده .

مبارزین با خطر آماده شروع کارند. “مارک فوژه را” از یک شرکت فرانسوی یکی از آنهاست. او می گوید:

“این بخشی از کار من بعنوان تکنسین راکتور های اتمی است. خطرات آن بر همه معلوم است.”

امروز در ژاپن همه می دانند که اگر از بروز فاجعه ای عظیم جلوگیری شده، بخاطر فداکاری مردانی بوده که هویتشان اعلام نشده است. میدانیم در میان آنها مردی 59 ساله است که تنها هجده ماه به بازنشستگیش مانده است.