از بي كران تا بي نهايـــت دوستت دارم

چون نبضِ بي پايان ساعت دوستت دارم

فردا كه شد ناخالــــــصي ها رو سياهند

من رو سفيدم، با صــداقت دوستت دارم

چشــــمان ِ تو؛ معناي جنگل هاي ِ گيلان

مــــــــانند ِ آن ها با طراوت دوستت دارم

مي خواهــــــــمت... حتي اگر دنيا بگويد؛

بي چشم و رويم... با وقاحـت دوستت دارم

باشي اگر اينبار، من عاشـــــــــق تر از قبل

با شـــــــــــعرهايم پا به پايت دوستت دارم

حتي اگر ديگر اســــــــــــــــيرت هم نباشم

با ياد ِ دوران ِ اســــــــــــــــارت دوستت دارم

بگـــــذار هـــــر دم بــــي تكــــــلف تــر بـگويم

رك، پوست كنده، صــــاف و راحت: دوستت دارم!

شاعر : ودیعه عزیز دوست