روزنامه اعتماد / شنبه اول مرداد90/رسول پاپایی

مدرسه ها و مراکز دانشگاهی که تعطیل می شوند ، بحث تعطیلات تابستانی و چگونگی گذراندن ان مورد توجه رسانه ها و متولیان امر قرار می گیرد .  تعطیلات  تابستان و چگونگی سپری کردن آن دیگر به یک موضوع نخ نماتبدیل شده است و هر چه بیشتر از ان گفته و نوشته می شود کمتر تغییر و تحولی در آن دیده می شود و دانش اموزان بعد از گرفتن کارنا مه ها همچنان تابستان خود را به بطالت می گذرانند تنها نزدیک به 15 درصد از انان در برنامه های جورواجور اعلامی شرکت می کنند و گروهی  هم ، با اصرار ودل نگرانی خانواده ها خودرا در کلاس هایی به مراتب کسل کننده تر از کلاس های مدرسه می بینند . 

 

تابستان ها یکی یکی می ایند و می روند و دستگاه ها و نهاد های مختلف از برنامه ها ی ریز ودرشت خود برای  پر کردن تعطیلات تابستانی می گویند .اما  نیم نگاهی به روز های داغ تابستانی بچه ها ی اطرافمان، نشان می دهد که این فصل وتعطیلات طولانیش و لحظه ها وروز هایش، برای اکثریت شان همچنان به بیهودگی و بطالت و در خوشبیانه ترین حال ، به تماشای تلویزیون و بازی ها و سر گرمی های اینترنتی می گذرد .

شاید علت این نرسیدن به حداقل ها ی مطلوب علی رغم همه ی تلاش ها و کوشش هایی که صورت می گیرد این باشد که ، در برنامه ریزی برای ایام تابستان ، در نزد اولیا امور ، توجهی به شرایط کودک ، ونو جوان و جوان امروزی و در نظر گرفتن نیاز ها وعلایق و خواسته های انان  دیده نمیشود.

نگاه غالب به برنامه ها و مهندسی تعطیلات تابستانی کما کان نگاه متمرکزی است که  کمترین  اگاهی وشناخت از نیاز ها و سلایق و علایق داشن اموزان ندارد و در تدوین و طراحی واجرای ان هم نقشی برای انان قائل نیست .

هر یک از چهل نهاد متولی پر کردن  تعطیلات تابستانی از ظن خود با این مقوله اشنا شده و به ان نگاه می کنند.  علاوه بر این، تعدد متولی موجب شده پاسخگویی خاص و مشخص هم برایش وجود نداشته باشد. و هنوز هم حدود 80 درصد کو دکان ونو جوانان و جوانان تحت پوشش هیچ برنامه هدفداری نباشند.

هر چند مجلس شورای اسلامی حداقل در دو دوره به موضوع تعطیلات پرداخته و در هر دودوره هم کار را نیمه تمام رها کرده اما این پرداختن نصف و نیمه هم با محوریت تعطیلات طولانی تابستان نبوده و در خصوص کمی یا زیادی تعطیلات  رسمی کشور بوده است .به نظر می رسد که با توجه به جغرافیا و شرایط اب وهوایی کشور تعطیلات یکسان تابستانی برای اقلیم های اب وهوایی مختلف نیاز به تجدید نظر و مدیریت و نگاه تازه ای دارد .

در مناطق سرسیر  چند ماه از آغاز سال تحصیلی نگذشته  باد وباران وبرف گاه وبی گاه مدارس را به تعطیلی می کشاند و تاریکی هوا بر دشواری های مدرسه رفتن افزوده می کند . این در حالی است که در این مناطق فصل تابستان با اعتدال هوا و بلند بودن روز ها یش می تواند بهره آموزشی را بالاتر برده و زمینه صرفه جویی در منابع انرژی راهم موجب گردد . از طرفی در استان های جنوبی و اقلیم های گرمسیر کشور از اواخر و حتی نیمه فروردین به بعد نشستن در کلاس های درسی که شبیه کوره هایی داغ و تنورهای اتشین هستند بازده فعالیت های اموزشی را به حداقل می رساند، چه رسد به آن که تا نیمه اردیبهشت ماه فرایند مدرسه رفتن به طول انجامد و بعد از ان گرمای امتحانات هم به آن اضافه گردد .

از سوی دیگرتعطیلات بلند تابستانی به فاصله بسیار کوتاهی از تعطیلات چند هفته ای نوروز ،عملا مو جب گسست فرایند تحصیل شده و پیوستگی ان را اسیب پذیر کرده است . بنابراین  فارغ از کم وکیف و چگونگی سپری شدن تعطیلات تابستانی به نظر می رسد با توجه به ان چه گفته شد ضرورت باز نگری در تعطیلات تابستانی  نیاز آموزش و و پرورش امروز ما که قدم در مسییر تحول بنیادین  نهاده است، باشد. نگارنده معتقد است ساماندهی تعطیلات تابستانی به تنهایی از اموزش وپرورش ساخته نیست و نگاه جامع و همفکری سایر ارگان ها و نهاده ها را می طلبد .