روزنامه روزگار- شنبه 1 مرداد 90 - شیرزاد عبداللهی -

بیست و هشتمین اجلاس مدیران و رؤسای آموزش و پرورش سراسر کشور 4 تا 6 مرداد سال‌جاری در "سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی" برگزار می‌شود. در اجلاس امسال بیش از هزار نفر از مدیران آموزش و پرورش حضور دارند. این اجلاس  تا دو سال پیش  در اردوگاه شهید باهنرکه متعلق به وزارت آموزش و پرورش است برگزار می شد،  اما آقای حاجی بابایی آن گونه  که در چند سخنرانی اشاره کرده است برای نمایش شکوه و عظمت آموزش و پرورش محل برگزاری این نشست سالانه را  از سال گذشته به سالن اجلاس سران کشورهای اسلامی انتقال داد. هزینه رزرو سالن اصلی اجلاس سران برای یک روز 300 میلیون تومان و هزینه یک وعده غذا برای هر نفر 30 هزار تومان است .  خدمات جانبی مانند ترانسفر از محل در اصلی به سوی سالن اصلی،‌ گل‌آرایی، فیلمبرداری داخلی، پذیرایی میان وعده و...  روزانه در یک پکیج 35 میلیون تومانی عرضه می‌شود. به این مبلغ حق ماموریت مدیران، هزینه بنزین و  حق ماموریت راننده ها و همراهان ، هزینه اقامت مدیران و همراهان در هتل های درجه یک تهران  و... را  بیافزایید. بعد از محاسبه این ارقام  ، به یاد بیاورید که این پول از بودجه وزارتخانه فقیر آموزش و پرورش هزینه می شود و در این وزارتخانه  مدیران مدارس برای پرداخت قبض آب و برق و تلفن و...  باید خود را به آب و آتش بزنند و برای تامین مخارج روزمره مدرسه باید با هزار ترفند از اولیای دانش آموزان پول بگیرند. آیا واقعا شکوه و عظمت آموزش و پرورش یک کشور را با این چنین مانورهای تجمل و ریخت و پاش های بی دلیل می ستجند؟ آقای وزیر توضیح دهند که دستاورد اجلاس بیست و هفتم که به گفته برخی دست اندرکاران حداقل دومیلیارد تومان روی دست آموزش و پرورش گذاشت ، چه بود؟ در این اجلاس ها جز دیدار دوستان قدیمی و روبوسی و سلام و تعارف و سخنرانی های تکراری وزیر و مقامات کشوری و نهایتا صدور یک بیانیه سیاسی در چند بند چه گلی به سر آموزش و پرورش زده می شود ؟  آیا نباید در باره این سخن عده ای از معلمان که می گویند این اجلاس ها رنگ و بوی میتینگ های تبلیغاتی و انتخاباتی دارد و برای تجدید بیعت مدیران با یک جریان سیاسی خاص برگزارمی شود ، اندکی تامل کرد؟ آقای حاجی بابایی در فروردین امسال مصاحبه مفصلی با ایسنا در باره نقش آموزش و پرورش در سال جهاد اقتصادی انجام داد. وی با بیان اینکه تحمیل ها و تحریم ها در دور جدید آن بر علیه ایران شدت گرفته است گفت : «باید در همه برنامه ها و زمینه ها كه گرفتار آفت بد مصرفی و یا پرمصرفی هستیم، همه را به صرفه جویی تبدیل كنیم، چرا كه به تعبیر امام علی (ع)، جهاد با ولیمه خوری و سور و بساط و سفره های چرب و شیرین جور درنمی آید». آیا واقعا 2 تا 3 میلیارد تومان خرج برگزاری یک اجلاس سه روزه کردن ، در راستای جهاد اقتصادی به تعبیر خود آقای وزیر است؟ آیا وزیرآموزش و پرورش  هنوز سال جهاد اقتصادی به نیمه نرسیده ، تحلیل و توصیه خود را فراموش کرده است؟ وزرای آموزش و پرورش همواره از شهید رجایی به عنوان الگو و اسوه خود در زندگی و کار یاد می کنند. آیا شهید رجایی با این گونه ریخت و پاش ها موافق بود؟ تصور من این است که بسیاری از مدیران از میزان هزینه های این اجلاس و محل تامین اعتبار آن خبر ندارند و گرنه عطای این اجلاس را به لقای آن می بخشند و در این مانور تجمل حضور  نمی یابند. شکوه و عظمت آموزش و پرورش به داشتن معلمانی با انگیزه و حرفه ای با ظاهر آراسته  ، مدیرانی کاردان ، مدارسی آباد و کودکانی شاد و علاقه مند به درس با کفش و کیف نو و شکم های سیر است.هنوز دیر نشده ، وزیر اجلاس را به محل سابق آن برگرداند.