شایعه ها پیرامون احتمال برکناری وزیر بهداشت رنگ واقعییت گرفت و اولین زن وزیر انقلاب اسلامی از کار برکنار شد . این برکناری در حالی صورت می گیرد که افکار عمومی بیشتر منتظر برکناری وزیر اموزش و پرورش بود . به راستی  چرا وزیر بهداشت که افکار عمومی خواهان استعفا یا برکناری او نیست از اتوبوس دولت پیاده میشود اما وزیر دیگری که افکار عمومی به شدت از عملکرد و نحوه ی مدیریت او بر بزرگترین وزات خانه دولت ناراضی و عصبانی هستند  همچنان وزیر می ماند و برکنار نمی شود ؟

 چرا وزیری که در مجموعه تحت امر او  جان دانش آموزان ارزان شده و واژگونی اتوبوس و آتش گرفتن بخاری سناریوی تکراری پرپر شدن دانش آموزان میشود و در برابر موج اعتراضات مردم ونمایندگان انها  و درخواست شان برای استعفا ، از اشتیاق خدمت سخن می گوید و  دل شکستگی افکار عمومی را به سخره  می گیرد و طنز آمیز تا قیامت عذر خواهی می کند و فرهنگ جوانه نزده ی عذر خواهی در بین مسئولان را لگد مال می کند همچنان  از طرف بالا ترین مقام اجرایی شایسته  وزیر ماندن هست ،اما وزیر ی دیگر که  اندکی مصالح سیاسی و ملاحظات ماندن در پست ومقام را نادیده می گیرد و ذره ای در مسیر حرف زدن شفاف با مردم قدم بر می دارد و از کوتاهی بانک مرکزی در اختصاص ارز دارو و اولویت یافتن زین اسب و غذای سگ و بیل نسبت به دوا ودرمان مردم سخن می گوید و از موج آینده ی ایدز هشدار می دهد و از ریشه کن نشدن برخی بیماری های ریشه کن شده خبر می دهد مورد غضب قرار می گیرد .؟

 رئیس کمیسیون آموزش و پرورش مجلس در گفتگو با خبر انلاین گفته بود :"وزیر آموزش و پرورش نظام3-6-6را عجولانه اجرایی می کند ،5000مربی قرانی بدون آزمون جذب می کند و..."با این شرایط خبری از استیضاح یا بر کناری او نیست واوهمچنان وزیر است . ایا برکناری یک وزیری که می خواهد وزیر باشد و نه سرباز صرف و ابقای وزیری دیگر که در نارسایی ها و مشکلات وزارتش ، معلم وبخاری واتوبوس و راننده و زمین و زمان مقصر هستند و فقط او بی گناه است ، به منزله ی تنزل درجه ی سایر وزیران از مقام عالی وزارت به سربازی گوش به فرمان نیست ؟ آیا با این رویه می توان از وزیران و مسئولان انتظار داشت مسئولیت پذیرباشند ، در برابر کوتاهی ها و  قصورات از پیشگاه ملت عذر خواهی کنند و با مردم اندکی شفاف و صریح و با مافوق خود از موضع یک کارشناس و صاحب نظر و وزیر رفتار کنند ؟