"گل به گل، سنگ به سنگ اين دشت
يادگاران تو اند

رفته ای اينك و هر سبزه و سنگ
در تمام در و دشت
سوگواران تواند

در دلم آرزوی آمدنت می ميرد
رفته ای اينك اما آيا باز بر می گردی؟

چه تمنای محالی دارم
خنده ام می گيرد"