نقدی بر سخنان حجت الاسلام ذوعلم
آقا اجازه : " نقدی بر سخنان حجت الاسلام ذوعلم"این عنوان نوشت من در روزنامه اعتماد امروز است . متاسفانه عنوان به "نجفی محبوب وکارشناس است "تغییریافته است . تغییرات متن هم بماند !!
.................................................................................................................................................................................
http://etemadnewspaper.ir/Released/92-05-23/93.htm
با معرفي گزينههاي پيشنهادي دكتر روحاني جهت وزارت به مجلس محترم، موافقان و مخالفان وزراي پيشنهادي به بيان ديدگاههاي خود در رسانهها و فضاي مجازي پرداختند. گشوده بودن، باب نقد و بيان ديدگاه درباره اين نامها امري بديهي و درعين حال مبارك است كه ميتواند، زمينه آشنايي مردم و نمايندگان مجلس را فراهم كند. يكي از انتخابهاي رييسجمهور، دكتر محمد علي نجفي است. در روزهاي گذشته رسانهها سخنان مدير «طرح توليد و تدوين برنامه درسي ملي» در نقد انتخاب دكتر نجفي را پوشش وسيعي دادند. هر چند آقاي دكتر نجفي اعلام كردهاند «بنا ندارند به هجمههاي سياسي پاسخي بدهند» لازم ميدانم به عنوان يك معلم كه مسائل آموزش و پرورش را دنبال ميكند چند نكته را درباره نقد جناب حجتالاسلام والمسلمين ذوعلم با خوانندگان در ميان بگذارم.
اول: فرمودهاند «انتخاب آقاي نجفي به عنوان وزير آموزش و پرورش بسياري از فرهنگيان و كساني كه دغدغه مسائل تعليم و تربيت را دارند دچار تعجب و شگفتي كرد.»
معلوم نيست اين قضاوت برچه اساسي بيان شده است. استقبال فرهنگيان از معرفي نجفي به عنوان وزير پيشنهادي آموزش و پرورش بركساني كه از نزديك با جامعه معلمان آشنايي دارند پوشيده نيست. نظرسنجي سايتهاي مرتبط با معلمان حكايت از استقبال بالاي آنان و كارشناسان حوزه تعليم و تربيت از انتخاب دكتر نجفي دارد. علاوه بر اين تشكلهاي صنفي علمي فرهنگيان نجفي را به عنوان «نخستين» گزينه خود به دكتر روحاني جهت به دست گرفتن سكانداري وزارت آموزش و پرورش پيشنهاد كردند و در نظرسنجيهاي اين گروهها هم با وجود نامهاي شايسته ديگر، نجفي بيشترين راي را كسب كرده است. با اين حال مشخص نيست معيار اظهارنظر گوينده محترم چه چيزي بوده است؟
دوم: گفتهاند «انتظار اين بود كه براي وزارت آموزش و پرورش يك چهره صاحبنظر و پويا كه مسائل امروز آموزش و پرورش را بشناسد و به تحول اساسي در آموزش و پرورش معتقد باشد، انتخاب شود.»
درحالي كه اكثر وزراي آموزش و پرورش به دليل چالشها و دشواريهاي كار در اين وزارتخانه نتوانستهاند دوره چهار ساله خود را به پايان برسانند. دربين همه وزراي آموزش و پرورش بعد از انقلاب، تنها دكتر نجفي موفق شده دو دوره چهار ساله به صورت متوالي وزير آموزش و پرورش باشد و از اين حيث ركورد دار وزارت در آموزش و پرورش است. سابقه اجرايي طولاني وتجربيات فراوان كار در بالاترين رده مديريتي آموزش و پرورش و دارا بودن سابقه وزارت آموزش عالي، به اذعان دوست و دشمن، از او متخصص و صاحبنظري برجسته در حوزه اجرايي و نظري آموزش و پرورش ساخته است و شك و ترديد در اين خصوص بيشتر از هر چيزي خارج شدن قضاوت را از دايره عدل و انصاف نشان ميدهد
سوم: بيان كردهاند «حضور آقاي نجفي، يك مرحله آموزش و پرورش را به عقب برگشت خواهد داد.»
هر چند عملكرد نجفي را در دوران وزارت آموزش و پرورش خالي از نقد و ايراد وكاستي نميبينم اما منصفانه بايد گفت بسياري از تصميمات و عملكردها با توجه به ظرف زماني خود اقداماتي قابل دفاع بوده كه ماندگاري و استمرار بسياري از آنها با وجود رفت و آمد وزيران اصولگرا واصلاحطلب، نشانه محكمي بر علمي و كارشناسي بودن آنهاست.
در دوره وزارت ايشان در آموزش و پرورش براي نخستين بار در سطح كشور نظام تحقيق و مطالعات علمي شكل گرفت كه يكي از ثمرات آن پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش بوده است. آموزشهاي فني و حرفهيي كه امروزه يكي از انتظارات مسوولان ارشد نظام از آموزش و پرورش است توسعه يافت و آموزشكدههاي فني حرفهيي از هشت باب به 150 باب رسيد و گامهاي بلندي در توسعه مهارتهاي فني و حرفهيي در كشور برداشته شد. فعاليتهاي پرورشي و راهنمايي و مشاوره توسعه يافت و تشكيلات دانشآموزي پيشتازان و فرزانگان ايجاد شد. تمركززدايي كه امروزه يكي از انتظارت كارشناسان از دستگاه متمركز آموزش و پرورش است در آن زمان با تصويب قانون شوراهاي آموزش و پرورش استانها و مناطق سرعت گرفت. تلاش براي كمك به اقتصاد و معيشت معلمان به صورت مدون و با برنامه آغاز شد كه ثمره آن ايجاد صندوق ذخيره فرهنگيان است كه امروزه يكي از بزرگترين بنگاههاي اقتصادي كشورمحسوب ميشود، خانههاي معلم و باشگاههاي فرهنگيان ساخته شد كه تاكنون روند افزايش آنها ادامه دارد، به سلامت و بهداشت معلمان اهتمام شد وكلنگ بيمارستانهاي فرهنگيان براي نخستين بار زده شد، با تاسيس مدارس غير دولتي بستر مناسب براي مشاركت بخش خصوصي در آموزش فراهم شد و بسياري اقدامات ديگر كه هر نگاه منصفي را ناچار به تحسين ميكند.
چهارم: فرمودهاند «اگر كه فردي سكاندار آموزش و پرورش شود كه از نظر مشي فكري، جهتگيريهاي مبنايي، ارزشي و تربيتي داراي ديدگاه مورد تاييد مقام معظم رهبري نباشد، موجب تلاطمهاي بعدي در آموزش و پرورش خواهد شد.»
هزينه كردن از مسوولان ارشد نظام در جهت منافع جناحي و گروهي رويهيي تكراري است كه بارها دوستداران انقلاب از آن نهي شدهاند. نجفي به هنگام كسب راي اعتماد در وزارت پيشينش براي آموزش و پرورش ميگويد: «پيشنهاد مسووليت در نظام اسلامي موهبتي الهي از سوي نظام است.» و امروز هم گفته است: «رييسجمهوري با «رهبري» درباره انتخاب وزرا مشورت كرده و من به ايشان گفتم كه اگر «مقام معظم رهبري» موافق من نبودند بدون هيچ ناراحتي نظر خود را اعلام كنند اما ايشان به من گفتند كه «رهبري هم هيچ مخالفتي ندارد.» او براي انتخاب شدن از طرف دكتر روحاني تلاشي نكرده است و ميگويد: چندين بار آقاي روحاني اين موضوع را به من گفت اما من استنكاف كردم ولي با اصرار ايشان قبول كردم. اگر راي بياورم قطعا به ذخيره آخرتم افزوده ميشود و اگر راي نياورم تكليف از دوشم برداشته ميشود. همكاري با رييسجمهور از توصيههاي «رهبري» به همه بوده است. آيا اين روحيه پذيرش تكليف وقبول مسووليت و همكاري با رييسجمهوري در راستاي عمل به توصيههاي رهبري نيست و تلاش براي محروم كردن آموزش و پرورش با هزينه كردن از بزرگان نظام جفا به آنان و افزودن بر تلاطمها در آموزش و پرورش نيست؟