روزنامه اعتماد/چهارشنبه /10 مهر

رسول پاپایی*

گاه گزينه‌هاي پيشنهادي براي وزارت آموزش و پرورش، همواره براي وزير شدن يا نشدن آنها يك عامل   مهم به شمار رفته است. يكي از حاشيه ‌برانگيزترين تصميمات صورت گرفته در «حوزه پرورشي» توسط حاجي در دولت اصلاحات رخ داد، آنجا كه طرح «تلفيق آموزش و پرورش» به تعبير حاجي و «حذف پرورشي» به تعبير مخالفان اجرايي شد. آن روز، قرار شد، مسائل پرورشي به جاي اينكه تنها توسط يك مربي پرورشي پيگيري و صورت بگيرد، با تمام اعضا و جوارح مدرسه اعم از معلم و مدير و مربي پرورشي، پيوند بخورد و از همه ظرفيت‌ها و پتانسيل‌ها، به سود پرورشي استفاده شود. آن روز‌ها، به تعبير حاجي وزير سابق آموزش و پرورش «خيلي‌ها نقد كردند، خيلي‌ها هم از موضع سياسي، با اين موضوع برخورد كردند، تظاهرات راه انداختند و به جاي استدلال و منطق به اعمال قدرت و زور متوسل شدند.» و سرانجام طرح را متوقف كردند. شايد براي كساني كه آموزش و پرورش و مسائل آن را دنبال مي‌كنند خالي از لطف نباشد كه بدانند «فاني» به عنوان مديري كه با «سياست» ميانه خوبي ندارد و طرفدارانش مدعي هستند نگاه علمي به مسائل آموزش و پرورش دارد، درباره آن طرح و امور پرورشي به‌طور كلي چگونه فكر مي‌كند. آگاهي از ديدگاه فاني در اين خصوص علاقه‌مندان به مسائل آموزش و پرورش را، بيشتر با انديشه‌هاي مديري محتاط و كم حرف آشنا مي‌كند: فاني، با اصل طرح مخالفتي نشان نمي‌دهد و آن را براي آموزش و پرورش، مضر تشخيص نمي‌دهد اما ايراد‌هايي را متوجه، عدم زمينه‌سازي و تبيين هدف‌ها از اجراي اين طرح براي بدنه جامعه و شتابزدگي براي اجراي آن مي‌داند و به صراحت مخالفت‌ها و برداشت‌هاي صورت گرفته را غيركارشناسي و سياسي مي‌داند فاني با وجود همه مخالف‌هايي كه به عنوان دلسوزي براي حذف معاونت پرورشي صورت گرفت، تصميم جنجالي وزير آموزش و پرورش در دوره اصلاحات را اقدامي در راستاي حذف معاونت پرورشي ندانسته و مي‌گويد: «من معتقدم در زمان آقاي حاجي معاونت پرورشي حذف نشد. چون هيچ گونه تغييري در ساختار و تشكيلات معاونت پرورشي ايجاد نشد، در مدارس مربي پرورشي و در استان كماكان معاونت پرورشي داشتيم، فقط در وزارتخانه در راس برنامه‌ريزي دو معاونت آموزشي و پرورشي يكي شدند. كه به دليل فشار‌هاي سياسي كه در جامعه صورت گرفت و بزرگان وارد اين قضيه شدند ناتمام ماند. شايد دو معاونت آموزش (نظري و مهارتي - عمومي) در كنار هم و دست در دست هم مي‌توانستند موفق شوند» اكنون بايد ديد حال كه او خود را در يك قدمي وزير شدن مي‌بيند، نگاهش به «امور تربيتي و پرورشي»، چگونه است و برنامه‌هايش براي حل مشكلات و اجرايي كردن مطالبات رييس‌جمهور مبني بر، آموزش نقادي و قانون‌مداري و دانستن حقوق و گفت‌وگو به بچه‌ها مبتني بر كدام «رويكرد و نگاه» خواهد بود؟ براي گرفتن پاسخ اين پرسش‌ها بايد تا زمان معرفي سرپرست آموزش و پرورش به مجلس صبر كنيم آنجا كه يكي از چالشي‌ترين پرسش‌ها از او، برنامه و ساز و كار و نوع نگاهش به امور تربيتي و پرورشي از طرف             نمايندگاني خواهد بود كه به تعبير نوبخت «يوسف دولت» را خريدار نشدند.