نوشتن،نوشتن ، نوشتن ...مدتها بود که هم می نوشتم و هم نمی نوشتم ! این روزها بیشتر ازهر زمانی فکر می کنم که نوشتن زبان مشترک خیلی از ادمها می تواند باشد .

این روز ها به این فکر می کنم که این نوشتن چقدر خوب است ، چقدر شیرین است ، چقدر می تواند زبان بی زبانی ها باشد و چقدر می تواند سکوتی باشد پر از فریاد !!

راستش حتی اگر بگویی و بگویند نوشتن زبان مشترک ما نیست . بازهم می گویم حداقل برای من نوشتن زبان مشترک عقل و احساس است ، گاهی ادم برای لخظاتی هم که شده  با نوشتن با لبانی ساکت انقدر بلند حرف می زند که صدایش را بلند و رها ادمهای ان سوی جهان هم می شنوند !! نوشتن زبان مشترک دل و عقل و احساس هایی است که مثل هم می اندیشند و گاهی مثل هم عمل نمی کنند و چقدر خوب است این نوشتن !!