تا ملی در فرمایشات جناب وزیر

من برای این کسری بودجه اموزش وپرورش بغض کردم . حتی 10 فر هنگی هم راضی به دریافت سهام عدالت نمی باشند. تعهدات قانونی زیادی وجود دارد که زمان سر رسید انها رسیده است .

شاید در نگاه اول به نظر برسد این سخنان از زبان یک منتقد وزیر اموزش و پرورش یا یک منتقد دولت بیان شده باشد ،اما واقعیتی است که از زبان وزیر اموزش و پرورش جاری شده است و بدون شک حکایت از یک بحران و نابسامانی مد یریتی و منابعی در مهم ترین و حساس ترین و بزگترین  وزارت دولت را دارد

گرچه رسانه ها و روزنامه ها و به خصوص رسانه ملی حتی به اندازه  بحث اخراج علی کریمی از پرسپولیس به این مهم هم نپرداختنند . اما بیان این سخنان مهم و واقعیتهای تلخ از زبان شخص وزیر آموزش و پرورش و اعلام استیصال و سر در گمی در حل مشکلات انبوه وزارت آموزش و پرورش  در  ذهن  نگارندهبه عنوان یک معلم این علامت سوال را ایجاد کرده است که:

1-     اگر وزیر در برابر حجم مشکلات و گستردگی نابسامانی و کسری بودجه در امر تعلیم وتربیت و آموزش و پرورش اینگونه دستها را به نشانه تسلیم  با لا برده ، چه کسی و با کدام برنامه می خواهد این کشتی بحران زده را به ساحل ارامش و امنیت برساند ؟؟

2-     نوع نگاه دولتمردان و تصمیم  گیرندگان  که به هنگام جمع کردن رای  همه خود را جنس اموزش و پرورش معرفی می کنند به مقوله آموزش وپرورش در برنامه ریزی کلان کشوری وسیستم بودجه ریزی چگونه است ؟ آیا از نگاه دولتمردان  و  تصمیم گیرندگان،  آموزش و پرورش قابلیت سرمایه گذاری  و تولید را دارد یا نه ؟ اگر دارد این چگونه سرمایه گذاری و اهتمام بخشیدن است که ، وزیر  میلیونها معلم ودانش آموز اینگونه عطای وزارت را به لقایش بخشیده و اعلام استیصال می کند ؟ و اگر در ایران آموزش و پرورش  صرفا کارکرد مصرفی دارد و تولید علم و دانش از کارخانه ها و دانشگاه ها شروع می شود . این الگورا جامع و مدون نموده و ان را در اختیار سازمانهای جهانی از جمله  سازمان ملل و یونسکو  قرار دهید تا آن هم اشتباه خود را اصلاح کنند که ) مردم ، ثرورت واقعی هر کشوری میباشد .) و ژاپن   68 درصد بودجه خود را در آموزش و پرورش هزینه نکند.

3-     رهبر انقلاب بر ایجاد یک نهضت علمی به مسولان و برنامه ریزان  تو صیه های فراوان داشته است ، از نظر بر نامه ریزان و دولتمردان جایگاه و اهمیت آموزش و پرورش و معلمان در ایجاد نهضت علمی بنیادین و پایدار و واقعی  کجاست ؟ و اصولا از نگاه آنها آموزش و پرورش میتواند در ایجاد یک نهضت علمی  واقعی و بنیادین و نه شعاری و تبلیغاتی ایفای نقش کند ؟

4-     همانگونه که وزیر محترم هم اشاره کرده است  حل مشکلات در آموزش و پرورش و رساندن آموزش و پرورش و معلمی  به جایگاه مناسب نیازمند یک عزم ملی میباشد ، و این محقق نمی شود مگر اینکه ،هم راستایی در دیدگاهها در باره وجود مشکل در آموزش وپرورش ایجاد شود .به زعم نگارنده شجاعت و صراحت وزیر و ترجیح حقیقت بر مصلحت ،اولین گام این اشتراک دیدگاه را برداشته  وبا بیان این حقایق برای اولین بار دیدگاه وزیر و جامعه فرهنگیان در وجود مشکل  به هم نزدیک شده است . ومیتوان به  همسو کردن، دیدگاه تصمیم گیرنده های مهم هم ، در اینده امید وار بود .

5-     بی شک این ساختار بیمار و این اوضاع نابسمان در وزارت آموزش و پرورش تنها حاصل مدیریت علی احمدی نیست  و حتی اگر گزارش وزیر را  تاکتیکی برای دفاع از خود و اغتشاش در نقشها هم به حساب بیاوریم ،بی تردید   نقش وزیران قبلی در پنهان  داشتن این مشکلات به مراتب بیشتر از هر کس دیگر میباشد. و شاید حقیقت  گویی  وفدا نکردن آن در برابر مصلحت از این پس مهم ترین خصلت کاندیدای وزارت آموزش و پرورش به شمار آید .

6-     اگر امروز  این وزیر هم مانند اسلاف خود بنا بر مصلحت سکوت میکرد تا این چند ماه هم به سر رسد  ، کدام مرجع یا مسول مافوق وزیر وجود این همه مشکل و نابسامانی در اموزش و پرورش را با وجدان بیدار جامعه در میان می گذاشت ؟ براستی جایگاه مجلس و نمایندگان به ویژه 44 معلم مجلس نشین در این خصوص و ایفای نقش نظارتی کجاست و پاسخ انان برای جامعه فرنگیان چیست ؟

خبر: اعتصاب معلمان در زیمباوه

تهران / واحد مرکزي خبر /

روزنامه تايمز نوشت کودکان زيمبابوه سال گذشته فقط بيست وهفت روز به مدرسه رفتند.
به نوشته شماره امروز اين روزنامه
بيشتر مدارس زيمبابوه ديروز و در نخستين روز ترم جديد به علت اعتصاب معلمان، تعطيل بود. اين اغاز انها را براي دومين سال تحصيلي اماده مي کند که در ان عملا هيچ اموزشي وجود نخواهد داشت.
اتوبوس مدارس تقريبا خالي از دانش اموزان است و دانش اموزاني که به مدرسه مي روند نيز با توجه به ادامه اعتصاب غيررسمي معلمان زيمبابوه، با کلاس هاي خالي يا تعداد اندکي از اموزگاران خود روبرو مي شوند.
زيمبابوه به علت داشتن يکي از بهترين نظام هاي اموزشي در افريقا، شهرت داشته است. در سال دو هزار نود و دو درصد کودکان اين کشور در مدارس ابتدايي شرکت مي کردند اما اين رقم اکنون به زير بيست و پنج درصد رسيده است.
بي ميلي معلمان براي حضور در کلاس ها و اعتصاب انها هفته گذشته با پرداخت حقوق ماهانه انها، قوت يافت.
شروع ترم جديد تحصيلي در زيمبابوه از سه هفته پيش به تاخير افتاده است و اين در حالي است که اتحاديه هاي اموزشي و نهادهاي والدين درباره اشفتگي هاي موجود در نظام اموزشي اين کشور هشدار داده بودند.
سال گذشته اعتصاب در مدارس زيمبابوه به گونه اي بود که کودکان فقط بيست و هفت روز در کلاس درس حضور داشتند. بقيه روزها به علت اعتصاب معلمان و ناارامي هاي ناشي از دو انتخابات جداگانه در اين کشور، مدارس زيمبابوه تعطيل بوده است. در موجي از ناارامي هاي سياسي سال گذشته بيش از بيست تن از معلمان به ظن حمايت از جنبش تغييرات دموکراتيک مورگان چانگراي به قتل رسيدند.