فهماندن !

سخت است فهماندن چیزی به کسی که برای نفهمیدن آن پول می گیرد

احمد شاملو

مطالعه !

دا نش آموزان یک مدرسه ژاپنی  در حال مطالعه ی مراحل کشت وداشت و برداشت برنج .

در زاپن همه ی دانش اموزان با چگونگی مراحل رشد برنج مهم ترین محصول کشورشان آشنا می شوند .

منبع عکس : فرهنگ آموزش  و فرهنگ مدرسه 

آیا ژاپن بهشت معلمان است ؟؟

معلم ژاپنی، از اعتبار و نفوذ قابل توجهی، برخورداراست. وزارت آموزش و پرورش ایالات متحده، در سال 1987، گزارش داد که حقوق آموزگاران ژاپنی، اغلب، بیش تر از درآمد پاره ای از متخصصان از قبیل کسبه، مهندسان، داروسازان و... در آغاز استخدام است. البته این مقدار، در نیمه عمر استخدام، به برابری می رسد ولی یک بار دیگر در سنین بعد از 53 سالگی، بالاتر می رود. افزایش سریع و مستمر حقوق آموزگاران - که با بالا رفتن، سن هماهنگی دارد – موجب دلگرمی اقتصادی برای ایشان می شود تا کماکان در شغل معلمی، باقی بمانند. علاوه بر این معلم ژاپنی کاملا مورد احترام است،امنیت شغلی دارد و حقوق خوبی می گیرد.اگر معلم خانواده شاگردش را بشناسد اورابهتر درک می کند.  چون شغل معلمی متقاضیان زیادی دارد ،رقابت بسیاری بر سر گذراندن آموزش حرفه ای در بهترین دوره ها وجود دارد در واقع برای کسانی که می خواهند مدیر مدرسه شوند مسیرهای ارتقاء کاملا مشخصی وجود دارد که نیاز به تصدی پستهای بسیاری در اوایل مسیر حرفه ای دارد.     تدریس در ژاپن هرچند زمانی از نظر افکار و باور های کنفوسیوسی حرفه ی مقدس و محترمی محسوب می شد،اما دیگر شرایط مانند گذشته نیست .معلمان تحت تأثیر تجربیات خود و رسانه های عمومی بیان می کنند که توجه اصلی آنها ایمنی جسمی خود و دانش آموزان شان است. با این حالل معلمان ژاپنی ،کم و بیش محیط مطلوبی برای کار کردن دارند.شاید بتوان در ژاپن دیدگاه یک معلم به زندگی را نزدیک به دیدگاه زندگی سالخوردگان قرار داد. هر دوی آنها به شکل سنتی احترام،حرمت و حمایت از طرف جامعه و خانواده را دریافت می کنند .  مادران ومعلمان ژاپنی به حساسیت ،صمیمیت و اهداف مشترک به عنوان ابزاری برای سامان دادن به رشد کودک تکیه می کنند .  کودک ژاپنی  هم امروزه با مجموعه ای از خواسته های خشک و بدون انعطاف روبه رو نمی شود ،بلکه با تشویق و تکرار مداوم ،بدون ایجاد نگرانی ،سرانجام او مطابق این خواسته ها رفتار خواهد کرد.

تعطیلات تابستانی ما و انها 4/آلمان

تر جمه : آقا اجازه؟

آلمان

در المان نعطیلات تابستانی شش هفته کامل است . دیدگاه عمومی در خصوص این 6 هفته ازادی مطلق و 6 هفته بدون کار وتلاش و  زمانی برای ارامش و آسایش است .

مهمترین برنامه المانی ها در این 6 هفته  رفتن به سفر همراه با خانواده ودوستان است . اهمیت سفر کردن در این شش هفته تا ان جاست که حتی خانواده هایی که توان وامکانات سفر های چند هفته ای را ندارند به شهر های هم جوار یا موزه ها و پارک ها وشهر بازی های دورن شهری میروند .

اما این یک روی  سکه ی تعطیلات تابستانی در المان است . از منظر مدیران و مسئولان اموزش و پرورش المان تعطیلات تابستان فرصت طلایی است تا دستی به سر و گوش مدارس و کلاس های درس کشیده شود و تخته هوشمند جدید ، رنگ امیزی تازه ی کلاس ها ، رسیدگی به وضعیت پرد های را انجام دهند وبه وضعییت برق و لوله کشی ها و سیستم وگرمایش وسرمایش سرو سامانی دهند . و پنجره ها دو جداره را جهت کاهش الودگی صوتی بازبینی کنند و  به سایت کامپیوتری  در نبود  بچه ها برسند، در تعطیلات تابستانی تلاش می شود وقتی دانش اموزان به مدرسه بر می گردند مدرسه ی خودرا در زیباترین حالت ممکن ببینند .

تعطیلات تابستانی ما و انها3/ کره جنوبی

ترجمه : آقا اجازه

کره جنوبی :

 در کره برنامه های تابستانی بر اساس نظر سنجی در خصوص میل ورغبت دانش آموزان، توسط گروهی از خبرگان تعلیم وتربیت در وزارت آموزش و پرورش طراحی و در قالب پیشنهاد به مدارس اعلام می شود. .

اجرای این برنامه های اعلام شده ،هرگز برای مدیران مدارس اجباری نبوده و مدیران مدارس بر اساس رغبت سنجی و شناخت علایق و نیاز ها مدرسه ی خود می تواننداز میان برنامه های پیشنهادی انتخاب نماید .

تعطیلات تابستانی در کره 30 روز است. در ایام تابستان مدارس از ساعت 9صبح تا 3 بعد ازظهر به روی بچه ها  بازاست کلیه فعایت ها وبرنامه های تابستانی  با توجه به سنجش علایق  دانش اموزان و به شکل منظم و هدفمند و داوطلبانه تو سط اولیا امور و شرکت های تجاری و اقتصادی برگزار می شود و داشن اموزان در برنامه های نشاط اور و مفیدی مانند طراحی ، نقاشی ، موسیقی ، سفال گری ، مسابقات ورزشی  با حضور مربیان ورزیده شرکت می کنند . شور ونشاط و هیجان ورقابت زیادی در برنامه ها تنظیم شده که موجب مشارکت بالا در برنامه های تابستانی می شود .

یکی از این برنامه ها تشکیل اردو گاه های شبه نظامی است که در آن دانش اموزان اموزش هایی برای افزایش استانه تحمل در برابر سختی ها و دشواری های زندگی  می بینند .

انان در این اردو گاه ها یاد می گیرند که چگونه در هنگام روبرو شدن با اثرات مخرب سلاحهای شیمیایی یا رادیو اکیتیو تعاملی سازنده با یکدیگر داشته باشند . کره ای ها تلاش می کنند در قالب این نشاط و هیجان و مشارکت بچه ها ارش وقت وزمان را به انان اموزش دهند و مهارت های لازم برای حل مشکلات را به انان بیاموزند.

کنکور دختر ها و پسر ها

تعطیلات تابستانی ما و انها2 /ژاپن

ترجمه: آقا اجازه

سطح اموزش و پرورش  و کیفیت ان  مهم ترین معیار سنجش در بالندگی یا عقب ماند گی دولتها محسوب میشود . در بساری از کشور ها تعطیلات تابستانی بگونه ای  مهندسی و مدیریت می شود که مکمل آموزش رسمی و تسهیل کننده ان باشد ژاپن از این دسته کشور ها ست .
 دانش اموزان ژاپنی از شش سالگی به مدرسه میروند . در ژاپن بر خلاف بسیاری از کشور ها روز های مفید سال تحصیلی 240 تا 250 روز است که گفته می شود این میزان در مقایسه با امریکا 25درصد بیشتر است .
گذران تعطیلات در نظام اموزشی ژاپن به گونه ای برنامه ریزی شده که به استمرار و پیوستگی فرایند تدریس کمک می کند .مدت زمان حضور در مدرسه های ژاپن از هر مدرسه ی دیگری در جهان بیشتر است بگونه ای که مدارس 8صبح شورع بکار کرده و چهار بعدازظهر تعطیل میشوند.

 نکته جالب این که معلمان ومدیر مدرسه بعد از تعطیلی مدرسه تا ساعت شش در مدرسه حضور دارند .تعطیات بهاری و اغاز سال میلادی وتابستانی در زاپن حدود 50 روز است .هر چند تعطیلات تابستانی در ژاپن کوتاه است اما دانش اموزان از ان به عنوان یک فرصت طلایی یاد می کنند تا بتوانند در فعالیت های وبرنامه های مفید ی که از قبل به انان معرفی شده برای تربیت روح وتقویت جسم و پرورش فکر وروان شرکت  کنند .
 برنامه ریزی دقیق و متناسب با ذائقه وسلیقه دانش اموزان وشادی ونشاط و جذابیت در طراحی برنامه ها  موجب شده تا  علی رغم اجباری نبودن اکثریت دانش اموزان و کودکان با رغبت و درصد بالا، درفعالیت های تابستانی شرکت کنند وکارها وفعالیت هایی را در جهت خدمت به ارزش های ملی و میهن از خود نشان دهند .
 برخی از برنامه هایی  که کودکان و نو جوانان مشتاقانه در ان شرکت می کنند عبارت است از : رسیدگی به بهداشت و زیباسازی محیط زندگی، اموختن آداب و فرهنگ و سنت های بومی ژاپنی  مانند اموختن سرودن هایکو که قدمت 400 ساله دارد، شرکت در مسابقات افزایش هوش وخلاقیت ، شرکت در مسابقات ورزشی با هدف تقویت قوای بدنی و سلامتی ، شرکت در برنامه های گردش علمی و اردوها و یازدید های تفریحی وعلمی با هدف شناخت بهتر کشور و احترام به مییراث فرهنگی.
 در کلیه برنامه های تابستانی ژاپن تلاش میشود کودکان معنا و مفهوم زندگی گروهی و همکاری جمعی و احترام به سنت های ملی ، ارزش گفتگو با یکدیگر و افزایش سطح تحمل و پذیرش رای و نظر دیگران رایاد بگیرند . ارزش کار و تلاش و تولید را بشناسند خلاقیت خودرا در اجراوعمل بالا ببرند، شناخت خودرا از زمین افزایش دهند و احترام به ان را همیشه مد نظر داشته باشند و با اثار تاریخی و فرهنگ و جغرافیا و هویتی ژاپنی خود اشنا شوند .
 برنامه ریزی بر اساس علایق دانش آموزان ، رقابت ، جذابیت ، تنوع و نشاط موجود در برنامه های تابستانی ژاپن عامل اصلی لحظه شماری  دانش اموزان برای شروع تعطیلات و شرکت دربرنامه های تابستانی است

اعلام نتایج اعزام به خارج

 اعلام نتايج نهايي آزمون اعزام فرهنگيان به مدارس خارج از كشور در سال تحصيلي 91ـ90 در مرحله گزينش قرار دارد كه پس از نهايي شدن اين موضوع، اسامي برگزيدگان اعلام خواهد شد.

یزدانی گفته :با جمع‌بندي كارها حداكثر ظرف يك ماه آينده نتايج نهايي آزمون اعزام فرهنگيان به مدارس ايراني خارج از كشور اعلام خواهد شد تا برگزيدگان در كلاس‌هاي آموزشي در شهريورماه شركت كنند.

رئيس مركز امور بين‌الملل وزارت آموزش و پرورش اضافه كرد: حدود 300 نفر از نيروهاي جديد نيز با توجه به نيازهاي مدارس خارج از كشور و تعداد مدارس افزايش يافته، اعزام مي‌شوند كه در مجموع با احتساب 170 نفر باقي‌مانده از گذشته، حدود 470 نفر اعزام خواهند شد.

ب

از میان ایمیل دوستان4

  روزی سقراط ، حکیم معروف یونانی، مردی را دید که خیلی ناراحت و متاثراست. علت ناراحتیش را پرسید ،پاسخ داد:"در راه که می آمدم یکی از  آشنایان را دیدم.سلام کردم جواب نداد و با بی اعتنایی و خودخواهی گذ شت  و رفت و من از این طرز رفتار او خیلی رنجیدم."

سقراط گفت:"چرا رنجیدی؟" مرد با تعجب گفت :"خب معلوم است، چنین رفتاری   ناراحت کننده است."

سقراط پرسید:"اگر در راه کسی را می دیدی که به زمین افتاده و از درد وبیماری به خود می پیچد، آیا از دست او دلخور و رنجیده می شدی؟"

مرد گفت:"مسلم است که هرگز دلخور نمی شدم.آدم که از بیمار بودن کسی دلخور نمی شود."

سقراط پرسید:"به جای دلخوری چه احساسی می یافتی و چه می کردی؟"

مرد جواب داد:"احساس دلسوزی و شفقت و سعی می کردم طبیب یا دارویی به او برسانم."

سقراط گفت:"همه ی این کارها را به خاطر آن می کردی که او را بیمار می دانستی،آیا انسان تنها جسمش بیمار می شود؟ و آیا کسی که رفتارش نادرست است،روانش بیمار نیست؟ اگر کسی فکر و روانش سالم باشد،هرگز رفتار بدی از او دیده نمی شود؟ بیماری فکر و روان نامش "غفلت" است و باید به جای دلخوری و رنجش ،نسبت به کسی که بدی می کند و غافل است،دل سوزاند و کمک کرد و به او طبیب روح و داروی جان رساند.

تعطیلات تابستانی ما وانها 1

مدرسه ها و مراکز دانشگاهی که تعطیل می شوند ، بحث تعطیلات تابستانی و چگونگی گذراندن ان مورد توجه رسانه ها و متولیان امر قرار می گیرد .  تعطیلات  تابستان و چگونگی سپری کردن آن دیگر به یک موضوع نخ نماتبدیل شده است و هر چه بیشتر از ان گفته و نوشته می شود کمتر تغییر و تحولی در آن دیده می شود و دانش اموزان بعد از گرفتن کارنا مه ها همچنان تابستان خود را به بطالت می گذرانند تنها نزدیک به 15 درصد از انان در برنامه های جورواجور اعلامی شرکت می کنند و گروهی  هم ، با اصرار ودل نگرانی خانواده ها خودرا در کلاس هایی به مراتب کسل کننده تر از کلاس های مدرسه می بینند . 

 

تابستان ها یکی یکی می ایند و می روند و دستگاه ها و نهاد های مختلف از برنامه ها ی ریز ودرشت خود برای  پر کردن تعطیلات تابستانی می گویند .اما  نیم نگاهی به روز های داغ تابستانی بچه ها ی اطرافمان، نشان می دهد که این فصل وتعطیلات طولانیش و لحظه ها وروز هایش، برای اکثریت شان همچنان به بیهودگی و بطالت و در خوشبیانه ترین حال ، به تماشای تلویزیون و بازی ها و سر گرمی های اینترنتی می گذرد .

شاید علت این نرسیدن به حداقل ها ی مطلوب علی رغم همه ی تلاش ها و کوشش هایی که صورت می گیرد این باشد که ، در برنامه ریزی برای ایام تابستان ، در نزد اولیا امور ، توجهی به شرایط کودک ، ونو جوان و جوان امروزی و در نظر گرفتن نیاز ها وعلایق و خواسته های انان  دیده نمیشود.

نگاه غالب به برنامه ها و مهندسی تعطیلات تابستانی کما کان نگاه متمرکزی است که  کمترین  اگاهی وشناخت از نیاز ها و سلایق و علایق داشن اموزان ندارد و در تدوین و طراحی واجرای ان هم نقشی برای انان قائل نیست .

هر یک از چهل نهاد متولی پر کردن  تعطیلات تابستانی از ظن خود با این مقوله اشنا شده و به ان نگاه می کنند.  علاوه بر این، تعدد متولی موجب شده پاسخگویی خاص و مشخص هم برایش وجود نداشته باشد. و هنوز هم حدود 80 درصد کو دکان ونو جوانان و جوانان تحت پوشش هیچ برنامه هدفداری نباشند.

هر چند مجلس شورای اسلامی حداقل در دو دوره به موضوع تعطیلات پرداخته و در هر دودوره هم کار را نیمه تمام رها کرده اما این پرداختن نصف و نیمه هم با محوریت تعطیلات طولانی تابستان نبوده و در خصوص کمی یا زیادی تعطیلات  رسمی کشور بوده است .به نظر می رسد که با توجه به جغرافیا و شرایط اب وهوایی کشور تعطیلات یکسان تابستانی برای اقلیم های اب وهوایی مختلف نیاز به تجدید نظر و مدیریت و نگاه تازه ای دارد .

در مناطق سرسیر  چند ماه از آغاز سال تحصیلی نگذشته  باد وباران وبرف گاه وبی گاه مدارس را به تعطیلی می کشاند و تاریکی هوا بر دشواری های مدرسه رفتن افزوده می کند . این در حالی است که در این مناطق فصل تابستان با اعتدال هوا و بلند بودن روز ها یش می تواند بهره آموزشی را بالاتر برده و زمینه صرفه جویی در منابع انرژی راهم موجب گردد . از طرفی در استان های جنوبی و اقلیم های گرمسیر کشور از اواخر و حتی نیمه فروردین به بعد نشستن در کلاس های درسی که شبیه کوره هایی داغ و تنورهای اتشین هستند بازده فعالیت های اموزشی را به حداقل می رساند، چه رسد به آن که تا نیمه اردیبهشت ماه فرایند مدرسه رفتن به طول انجامد و بعد از ان گرمای امتحانات هم به آن اضافه گردد .

از سوی دیگرتعطیلات بلند تابستانی به فاصله بسیار کوتاهی از تعطیلات چند هفته ای نوروز ،عملا مو جب گسست فرایند تحصیل شده و پیوستگی ان را اسیب پذیر کرده است . بنابراین  فارغ از کم وکیف و چگونگی سپری شدن تعطیلات تابستانی به نظر می رسد با توجه به ان چه گفته شد ضرورت باز نگری در تعطیلات تابستانی  نیاز آموزش و و پرورش امروز ما که قدم در مسییر تحول بنیادین  نهاده است، باشد. نگارنده معتقد است ساماندهی تعطیلات تابستانی به تنهایی از اموزش وپرورش ساخته نیست و نگاه جامع و همفکری سایر ارگان ها و نهاده ها را می طلبد .

التماس دعا

این نامه نگاری های دانشجویان به دبیرستان ها هم رسیده است .....به راستی چرا؟

تنبیه بدنی منقرض نمی شود !

خبر آنلاین :
با وجود این که ممکن است تصور شود دوره ترکه زدن و فلک کردن محصلان به سر رسیده و دانش آموزان امروزی با اینگونه مسائل درگیر نیستند و از تنبیه بدنی در مدارس خبری نیست، هنوز هم خبرهای وحشتناکی از انواع تنبیه ها و اهانت ها به دانش آموزان به گوش می رسد. این در حالی است که در قانون به صراحت بر منع تنبیه بدنی دانش آموزان در مدارس تاکید شده و بر اساس آیین نامه آموزش و پرورش هرگونه تنبیه بدنی، اهانت و تعیین تکالیف درسی به منظور تنبیه دانش آموزان، ممنوع اعلام شده است. در فصل پنجم و ششم این آیین نامه که مسایل انضباطی و تشویقی را مطرح می کند، طی مواد 68 تا 85 به مساله تنبیه پرداخته شده و در ماده 76 درباره ممنوعیت تنبیه بدنی، خصوصا در دوران دبستان به شدت تذکر داده شده است.

با این حال و با وجود آن که تنبیه بدنی در نظام آموزشی ایران جایگاهی ندارد، آنچه مشاهده میشود خلاف این است. از موارد تنبیه و اهانتی که آثار ماندگاری بر جسم دانش آموز نداشته، گزارش داده نشده و در رسانه ها مطرح نمی شود که بگذریم، آمار تنبیهاتی که اثرات غیر قابل جبرانی بر روح و جسم دانش آموزان باقی می گذارد و منجر به شکایت والدین دانش آموزان می شود کم نیست.

انتشار ویدیویی در چند هفته گذشته که در آن معلمی، دانش آموزش را به شدت تنبیه می کند باعث شده است که دوباره این سوال در میان کارشناسان به وجود بیاید که چرا این تنبیه در مدارس وجود دارد و اقدامی برای مقابله با آن انجام نمی شود.

برای بررسی بیشتر این موضوع، میزگردی را با حضور رسول پاپایی، کارشناس آموزشی و فاطمه قاسم زاده، مدیر انجمن حمایت از حقوق کودکان و رئیس گروه کار پیش دبستانی در کافه خبر برگزار کردیم. مشروح این میزگرد را می‌خوانید.

تنبیه در مدارس کشور، موضوعی است که ما می‌دانیم وجود دارد؛ چه مسئولان وزارت آموزش و پرورش بپذیرند یا نه. ولی نکته‌ای که مطرح است این است که این موضوع تبدیل به یک اتفاق پنهانی در مدارس کشور شده و همراه با اینکه مسئولان آموزشی کشور قبول نمی کنند که این موضوع در مدارس کشور وجود دارد، خیلی اوقات این تنبیه‌ها حتی گزارش هم نمی‌شود. مشکل از کجاست؟

 فاطمه قاسم زاده:  خب واقعیت این است که به نظر می‌رسد که تنبیه بدنی دانش آموزان در کشور از سوی مسئولان کشور انکار می شود و می دانیم که وقتی موضوعی در مرحله اول انکار شود، همین وضع به وجود می‌آید. یعنی اینکه هم والدین و هم معلمان و مدیران مدارس می دانند که تنبیه وجود دارد، اما نه پیگیری می شود و نه جوابگویی وجود دارد. این موضوع هم فقط در این مورد وجود ندارد؛ مثلا چند وقت پیش مرکز پژوهشهای مجلس اعلام کرد که حدود سه میلیون و 200 هزار دانش آموز بازمانده از تحصیل داریم، خب این موضوع بسیار مهمی است و حتی نزدیک به فاجعه است. اما هیچ کس توضیحی در این مورد نداد و حتی مسئولان آن را انکار هم کردند. من فکر می کنم که باید بگردیم به دنبال راهی که این مسائل از سوی مسئولان جدی گرفته شود. شاید بهتر باشد که مثلا در مورد این تنبیه‌ها کمیته ای از دانش آموزان و والدین و مسئولان مستقیم، کمیته‌ای تشکیل شود و این موضوع به طور دقیق بررسی شود.

حالا به فرض که این کارها هم صورت بگیرد، در حال حاضر موجی راه افتاده مبنی بر اینکه معلمی که تنبیه می کند مسئول است و همه او را سرزنش میکنند. در حالی که هستند پدر و مادرهایی که از معلمان فرزندانشان می خواهند "آنها را آدم کنند." راه آدم کردن هم گویا فیزیکی است! وقتی خشونت در برخی خانواده‌های ما به این شدت وجود دارد، اساسا حرف از پیگیری و ... چقدر معنا پیدا می‌کند؟

رسول پاپایی: موضوع اینجاست که وقتی در آموزش و پرورش بحث تنبیه پیش می‌آید، بلافاصله ما معلم و مدرسه را مقصر می دانیم؛ این یک روش اشتباه است که کارشناسان آموزشی و رسانه‌ها به کار می گیرند. واقعیت این است که درصد کمی از ریشه تنبیه در مدرسه است، بیشتر درصد تنبیه، ریشه در فرهنگ ما دارد. وقتی ما ضرب المثل داریم که "چوب معلم گله، هرکی نخوره خله"، خب تکلیف معلوم است. وقتی فرهنگ خشونت در ما وجود دارد، پدر و مادر به معلم می گویند که "گوشت بچه مال شما، استخوانش مال من". خب این یعنی چی؟ این فرهنگ تنبیه و خشونت در خانواده‌های ایرانی نهادینه شده است. البته موضوعی که وجود دارد این است که در حال حاضر به موازات اینکه دانایی مردم در حال بالا رفتن است، تنبیه هم پایین آمده است. مثلا ما می دانیم که تنبیه در شهرهای بزرگ، کمتر از شهرهای کوچک است و در مناطق بالای شهرها، کمتر از پایین شهرها، در مدارس راهنمایی و مدارس پسرانه بیشتر از دخترانه‌هاست. بنابراین ما معتقدیم که تنبیه موضوعی نیست که بشود فقط در مدارس آنها را ریشه کن کرد و یا بگوییم فقط و فقط کار آقای حاجی بابایی یا آموزش و پرورش است. حذف تنبیه یک عزم ملی می خواهد. دهها نهاد اجتماعی هستند که بودجه می گیرند و باید این بودجه را باید خرج بالابردن آگاهی های اجتماعی  و دانایی ها بکنند، ولی خب این کار انجام نمی شود و ما فقط به معلمان و آموزش و پرورش انتقاد می کنیم.

خب از آموزش و پرورش و معلمان تنبیه بدنی سر می زند

پاپایی: من شخصا اعتقاد دارم که تنبیه هست، چه در بعد آشکار و چه پنهان. اینکه وزیری بیاید بگوید تنبیه ریشه کن شده، بازی با افکار عمومی است. من معتقدم که نه آقای حاجی بابایی و نه هیچ دولت اصلاح طلب و اصولگرایی نمی تواند تنبیه را منقرض کند. موضوع دیگر این است که وقتی دانش آموز از حقوق شهروندی خود باخبر باشد و بداند که معلم مجاز نیست که او را بزند، می پرسد که چرا داری من را می زنی؟ ولی وقتی باخبر نیست از حقوق خودش، می‌ایستد و کتک هم می‌خورد و بعدا وقتی بزرگ شد، می گوید آن روز در چهاردیواری کلاس، معلم زور داشت، الان من زور دارم و در نتیجه کارهای خشونت آمیز می کند. از نظر من معلمها در حال حاضر کمی دارند مظلوم واقع می شوند.

قاسم زاده: از نظر من هم این یک واقعیت است که تنبیه در مدارس ما وجود دارد ولی موضوع اینجاست که بالاخره ما نهادهایی داریم که با بقیه نهادها فرق دارند. خود نهاد آموزش و پرورش، غیر از آموزش، وظایف دیگری هم بر عهده دارد. یا ما انجمنهای اولیا و مربیان را داریم که نقشش آموزش خانواده است. بله این موضوع درست است که سطح خشونت در جامعه ما بالاست و خب در مدارس هم وجود دارد ولی انتظاری که ما از آموزش و پرورش و معلم داریم این است که اگر مادری هم می گوید بچه من را تنبیه کن، معلمی که باید در حدی نقش آگاهی دهنده داشته باشد بگوید با تنبیه نمی توان بچه ای را تربیت کرد. و گرنه ما به یک سیکل معیوبی می رسیم؛ در جامعه خشونت وجود دارد، پس در مدارس هم وجود دارد. از نظر من باید از آموزش و پرورش شروع کنیم. ما 15 میلیون دانش آموز داریم، نهاد آموزش و پرورش با خیل عظیمی از خانواده‌ها و بچه‌ها روبروست و اگر آگاه باشد، مطمئنا برنامه‌ای را تنظیم خواهد کرد که ما حتی در بیرون از مدرسه هم اینقدر شاهد کودک آزاری نباشیم.

شما می گویید که تنبیه در مدارس را فقط نباید از سوی معلم دید ولی موضوعی که وجود دارد این است که ما می دانیم که همه معلمهای ما تخصص لازم را برای این کار ندارند و آموزش لازمه را ندیده‌اند ولی صرفا به خاطر نیاز اقتصادیشان رو به این کار می‌آورند و وارد چرخه آموزش و پرورش می‌شوند. از طرف دیگر موضوعی که وجود دارد این است که تعداد زیادی از معلمان کشور تحت فشار اقتصادی‌اند و خیلی‌هایشان بعد از ساعات مدرسه برای درآوردن پول، حتی مسافرکشی می کنند و آن انرژی و انگیزه لازم را برای روبرو شدن با بچه‌ها ندارند. فکر نمی کنید که وضعیت اقتصادی و معیشتی معلمان در به وجود آمدن این وضع در مدارس، تاثیرگذار است؟

قاسم زاده: طبیعتا تاثیرگذار است و علاوه بر آن وضعیت مدارس کشور هم به این موضوع کمک می کند. کلاسهایی وجود دارند که تعداد زیادی از دانش آموزان را در خود جای داده اند و معلم نمی تواند آنها را کنترل کند، بنابراین هم در کلاس معلم تحت فشار و شرایط بدی است و هم در زندگی اش زیر فشار است. حقوق معلمی آنقدر نیست که بتواند زندگی‌اش را تامین کند. اینکه حقوق معلمی و شرایط مدارس بهتر شود، طبیعتا به اینکه خشونت در مدارس کمتر شود کمک می کند. ولی خب نمی شود گفت چون شرایط اقتصادی معلم بد است پس تنبیه هم وجود دارد. چه کار باید کرد؟ نمی شود این دلایل را کافی دانست. وقتی دلایل پیدا می شود، باید به دنبال راه حل گشت. معلم ساخته این شرایط است و نهاد آموزش و پرورش مسئول است. ما از این نهاد برای تغییر این شرایط انتظار داریم که این شرایط را بهتر کند. ما کشور فقیری نیستیم که نتوانیم برای بهتر کردن وضع آموزش و پرورش بودجه مناسب داشته باشیم. از نظر من هم فشار روی معلم نباید باشد ولی خب نباید هم گفت فشار روی معلم باعث این تنبیه‌ها می شود، پس کاری از ما ساخته نیست.

پاپایی: از نظر من ما نمی توانیم به معلم یک نگاه تزئینی داشته باشیم و حرفهای شیک در مورد او بزنیم و بعد او را در معضلات زمینی‌اش رها کنیم. اینکه ما انتظار داشته باشیم که معلم خوش تیپ و خوش اخلاق و خندان و خوش صبحت به کلاس برود، بعد همزمان سرویس بچه هم باشد، اصلا درست نیست. می توانید بروید و آمار این را دربیاورید که چند درصد از معلمان سرویس مدرسه دانش آموزان  خودشان شده اند. خب معلوم است که این دانش آموزان آن طور که باید حرف معلم را گوش و قبول نمی کنند. کجای دنیا با معلمش اینطور رفتار می کند؟ بنابراین ما باید نگاه ملی مان را به معلم عوض کنیم. ربطی به شخص وزیر هم ندارد. در حوزه‌های فرهنگی باید نگاه به معلم شکوهمند باشد و فقط در حرف نباشد. وقتی به معیشت او می رسیم هم به همین شکل باشد. معلمان قانعترین قشر جامعه‌اند و اگر ما حداقل نیازها را برای آنها مهیا بکتیم، با جهش بزرگی در آموزش و پرورش روبرو می شویم. پرداختها به معلم باید در شان کسی که پنجاه سال معلم است، باشد. باید نگاه به معلم به جای تزیینی، تضمینی باشد. بچه‌های مردم را معلمان دوست دارند ولی نه به اندازه خودشان. چون خانواده و فرزند دارند و با این وضع به آنها آسیب می زند.

یعنی شما معتقدید که اگر وضعیت بودجه و پرداختی به معلمان بهتر از اینی که الان هست، بشود، این تنبیه‌ها در مدارس کاهش پیدا میکند؟

پاپایی: ببینید، شما یک بررسی کوتاه هم بکنید می بینید که هیچ کاندید وزیر آموزش و پرورشی، وقتی به مجلس آمده و برنامه‌های خود را اعلام کرده، نگفته است که در کنار برنامه‌های پژوهشی و ... من، این هم برنامه اقتصادی من است. مگر ما نمی گوییم که یکی از مشکلات بیمارگونه آموزش و پرورش، اقتصاد آن است؟ پس چرا هیچ وزیری از اصلاح طلب و اصولگرا، برنامه اقتصادی نداشته است؟ بنابراین موضوع تنبیه یک چیز است، خیلی موضوعات دیگر در این میان وجود دارد.

قاسم زاده: در ظاهر اینطور به نظر می رسد که این برنامه وجود دارد ولی آن فشار بر خانواده‌هاست. به جای اینکه به صورت بهتری این برنامه را اجرا کنند، فشار بر خانواده‌هاست. حتی پول آب و برق را تحت عنوان کمکهای مختلف می گیرند. نقشی که انجمنهای اولیا و مربیان باید در بخش تربیتی و آموزشی داشته باشند، تبدیل به پول گرفتن از خانواده‌ها شده است.

سوالی که در این میان مطرح است این است که به نظر شما بهتر نیست به جای همین انجمنهای اولیا و مربیان که نقش خاصی را در آگاهی بخشی خانواده‌ها ایفا نمی کند، انجمنهای خاصی با عضویت خود دانش آموزان و خانواده‌هایشان ایجاد شود که به طور تخصصی، موضوع خشونت در مدارس و یا اساسا رفتارهایی که در مدارس وجود دارد، بررسی  و بعد اطلاع رسانی به آموزش و پرورش بشود؟

پاپایی: اگر بگوییم که انجمنهای موجود در مدارس، فقط در بعد مالی کار می کنند، نگاهی تک بعدی است. هستند مدیران و معلمان دلسوزی که دغدغه آموزش به والدین را هم دارند. اما اینکه انجمنها نقش کمک کننده مدیران برای پول هم هستند، واقعیتی است که نمی شود انکارش کرد. در اکثر کشورهای دنیا، خانواده‌ها به طور اختیاری به مدارس کمک می کنند. در دوره جدید، برنامه‌هایی برای بهتر کردن ساختار انجمنها هم وجود دارد ولی خب مطلوب نیست و می شود همانها را تقویت کرد.

قاسم زاده: علاوه بر اینها، وقتی در سال 73، ایران، پیمان نامه حقوق کودک را امضا کرد، نظری وجود داشت مبنی بر اینکه این پیمان نامه به طور گسترده آموزش داده بشود. ما گاهی با هزینه کمی می توانیم کار تاثرگذاری بکنیم. همان موقع هم یکی از وظایف انجمنهای اولیا و مربیان، همین موضوع تعیین شد. ولی متاسفانه آموزش و پرورش زیر بار این موضوع نرفت در حالیکه می توانست در این مورد بسیار تاثیرگذار باشد.

این موضوع در مورد معلمان هم می توانست وجود داشته باشد. بسیاری از معلمان در حال حاضر با انواع تنبیه و خشونت آشنا نیستند و مثلا نمی دانند اینکه فحش بدهند یا صدایشان را بالا ببرند، مصداقی از خشونت ورزی است. فکر نمی کنید که باید در درجه اول آموزشی برای خود معلمان وجود داشته باشد که اساسا با انواع تنبیه‌ها و مصداقهای خشونت آشنا شوند؟

پاپایی: قطعا آموزش تاثیرگذار است و افراد را از جهل می رهاند. وقتی معلمی بداند که مصداق های تنبیه چیست، به مرور آن را کم و یا حذف می کنند. چه بهتر که اساتیدی از فن حقوق را برای معلمان بیاورند که به آنها آموزش بدهند. ما کلمه تنبیه را در آیین نامه انضباطی داریم و در آن آمده است که اعمال هرگونه تنبیه، از قبیل اهانت، تنبیه بدنی و تعیین تکالیف درسی ممنوع است و بین دانش آموزان نباید تبعیض و استثنایی قائل شد. اما گاهی وقتها فکر می کنند که مجبوریم تنبیه کنیم و اینجاست که اشتباهات به وجود می‌آید.

http://khabaronline.ir/news-162844.aspx

تعطیلی پنج شنبه ها قطعی شد

دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش از قطعی شدن اجرای طرح تعطیلی پنج شنبه های مدارس از مهرماه خبر داد.مهدی نوید ادهم در خصوص تعطیلی پنج شنبه های مدارس گفت: اجرای این طرح، در شورای عالی آموزش و پرورش قطعی شده است.وی ادامه داد: برنامه های آموزشی باید در 5 روز اول هفته ساماندهی شود و برنامه های پژوهشی در روزهای پنجشنبه در مدارس اجرا شود.

از میان ایمیل ها 3

خورخه لوئیس بورخس شاعر ونویسنده ارژانتینی

- همیشه حرفی را بزن که بتوانی بنویسی، چیزی را بنویس که بتوانی امضایش کنی وچیزی را امضا کن که بتوانی پایش بایستی.

- آنانکه تجربه‌های گذشته را به خاطر نمی‌آورند محکوم به تکرار اشتباهند.

- وقتی به چیزی می‌رسی بنگر که در ازای آن از چه گذشته‌ای.

- آدم‌های بزرگ شرایط را خلق می‌کنند و آدم های کوچک از آن تبعیت می‌کنند.

- آدم‌های موفق به اندیشه‌هایشان عمل می‌کنند اما سایرین تنها به سختی انجام آن می‌اندیشند.

- گاهی خوردن لگدی از پشت، برداشتن گامی به جلو است.

- هرگز به کسی که برای احساس تو ارزش قایل نیست دل نبند.

-همیشه توان این را داشته باش تا از کسی یا چیزی که آزارت می‌دهد به راحتی دل بکنی.

- به کسانی که خوبی دیگران را بی‌ارزش یا از روی توقع می‌دانند، خوبی نکن و اگر خوبی کردی انتظار قدردانی نداشته باش.

- قضاوت خوب محصول تجربه است و از دست دادن ارزش و اعتبار محصول قضاوت بد.

-هرگاه با آدم‌های موفق مشورت کنی شریک تفکر روشن آنها خواهی بود.

- وقتی خوشبخت هستی که وجودت آرامش بخش دیگران باشد.

- به خودت بیاموز هرکسی ارزش ماندن در قلب تو را ندارد.

-هرگز برای عاشق شدن دنبال باران و بابونه نباش، گاهی در انتهای خارهای یک کاکتوس به غنچه‌ای می رسی که زندگیت را روشن می‌کند.

- هرگاه نتوانستی اشتباهی را ببخشی آن از کوچکی قلب توست، نه بزرگی اشتباه.

-عادت کن همیشه حتی وقتی عصبانی هستی عاقبت کار را در نظر بگیری.

- آنقدر به در بسته چشم ندوز تا درهایی را که باز می‌شوند، نبینی.

- تملق کار ابلهان است.

- کسی که برای آبادانی می‌کوشد جهان از او به نیکی یاد می کند.

- آنکه برای رسیدن به تو از همه کس می‌گذرد عاقبت روزی تو را تنها خواهد گذاشت.

- نتیجه گیری سریع در رخدادهای مهم زندگی از بی‌خردی است.

-هیچ گاه ابزار رسیدن به خواسته دیگران نشو.

- از قضاوت دست بکش تا آرامش را تجربه کنی.

- دوست برادری است که طبق میل خود انتخابش می‌کنی .

کم کم یاد خواهی گرفت تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست و زنجیر کردن یک روح رااینکه عشق تکیه کردن نیست و رفاقت، اطمینان خاطر و یاد می‌گیری که بوسه‌ها قرارداد نیستند و هدیه‌ها، معنی عهد و پیمان نمی‌دهند.

کم کم یاد میگیری

که حتی نور خورشید هم می‌سوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری

باید باغِ خودت را پرورش دهی به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.

یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی

که محکم باشی پای هر خداحافظی

یاد می‌گیری که خیلی می‌ارزی.

مجری های چقدر می گیرند ؟

چهره شدن مجری های تلویزیون موجب شده تا انان جهت شرکت در برنامه ها و مراسم ها رقم های بالایی را بخواهند . به گزارش اینده نیوز نرخ اجرای جشن‌ها و سمینارها از 2 میلیون تومان  آغاز و گاه به 10 میلیون تومان می‌رسد.

  دعوت از مجریان سیما و یا چهره‌های رادیویی شناخته‌شده برای حضور در مراسم و همایش‌های مختلف در كشور، تقریبا به یك شغل تبدیل شده و مانند حضور ستاره‌ها در برنامه‌های مختلف، قلق‌های خاص خودش را دارد.
  حضور این آقایان و خانم‌ها،  در برنامه های دولتی بخصوص با مبالغ نجومی همراه است. جالب‌تر اینكه در بسیاری از این برنامه‌ها، قرار است مجریان  درباره «نیكوكاری، كمك‌به همنوع، صدقه،ایثار و گذشت و...» سخنرانی كنند و مجلس را گرم كنند!
علاوه بر مبالغ 2 تا ده میلیون تومانب برای 30 دقیقه اجرااسكان در هتل چندستاره مركز استان با پذیرایی عالی (اگر برنامه در شهرستان باشد) بلیت هواپیما و سوغات آن شهر نیز ضمیمه این مبلغ است. برخی از مجریان  وكیل هم دارند و این قرارداد توسط وی تنظیم می‌گردد و كوچك ترین تعلل در پرداخت به موقع وجه یا كم و كاست در پذیرایی، این حق را به آقای مجری می‌دهد كه برنامه را نیمه كاره رها كرده و به پایتخت باز گردد!
این قاعده تا حدودی شامل برنامه هایی كه در شهرستان ها برای تلویزیون ضبط می گردد و قاعدتا هزینه های اصلی اش به عهده این رسانه است نیز می گردد و شما علاوه بر پرداخت هزینه بلیت رفت و برگشت عوامل برنامه ساز و اسكان و گشت و گذار و سوغات باید هدیه‌ای نیز (سكه بهارآزادی) به هریك از آن ها اهدا نمایید. عده ای دیگر از مجریان نیز گروهی برای خود دست و پا كرده كه خواننده و گروه موسیقی، گروه تواشیح، صوت و... را شامل می شود و با حساب اینها مبلغ دریافتی برای اجرای یك برنامه 2 ساعته- معولا حدود یك ساعت از زمان برنامه به آقای مجری و گروهش اختصاص می یابد- گاه از 15 میلیون تومان نیز تجاوز می‌كند!

در مواردی مشاهده شده كه مجری برای بازارگرمی كار خود یا بالا بردن مبلغ در لحظات باقی مانده تا اجرای برنامه ای كه از قبل قول داده و هماهنگی هایش انجام شده است افرادی را وادار به تماس با میزبان می كند كه آقای فلانی برای فلان همایش یا سمینار مهم كه هم زمان با برنامه شما برگزار می شود انتخاب شده اند و با توجه به ضرورت حضور ایشان در این برنامه شما فكر دیگری به حال خود كنید...در نتیجه میزبان كه برای حفظ آبرو چاره ای جر تبعیت و همراهی ندارد با پرداخت مبلغ بالاتری رقبای صوری را راضی كند كه دست از سر آقای مجری بردارند و اجازه دهند ایشان به قول و عهدشان وفا نمایند.

چند سوال و جواب مجتمعی !

 آيا مدارس دونوبته بارعايت ساير شرايط مي توانند به حالت مجتمع درآيند؟  پاسخ: خير.
 اين مدارس كه در يك فضا و داراي فقط دو دوره تحصيلي هستند نمي توانند به عنوان مجتمع محسوب شوند.

  2-آيا حساب بانكي مدارس تابعه مجتمع  مسدود خواهد شد و امور مالي مجتمع به صورت متمركز انجام خواهد شد؟  پاسخ: بلي. بارعايت بندها و تبصره ذيل ماده 9 آيين نامه.

  3-منظور از همجوار بودن مدارس چيست؟  پاسخ:مدارسي كه ديوار به ديوار و يا با فاصله حداكثر 150 متر قرار داشته باشند.

 4-مدارس مختلط (پسر و دختر) ابتدايي با توجه به شرط جنسيت در آيين نامه مي توانند تحت پوشش مجتمع قرار گيرند؟  پاسخ:با توجه به تصريح رعايت جنسيت در ماده 1 آيين نامه پاسخ منفي است.

  5-آيا مدير مجتمع مي تواند همزمان مدير يكي از مدارس تابعه نيز باشد؟به عبارت ديگر يكي از مديران مدارس تابعه مجتمع مي تواند با حفظ سمت مدير مجتمع نيز باشد؟  پاسخ:خير. پست مدير مجتمع مستقل است و ضمنا نبايد با اضافه شدن پست مدير مجتمع به سر جمع نيروي انساني ٬پستهاي حساسي نظير مشاوره و فناوري و ..... در مدارس تابعه حذف گردد.

  6-آيا مدارس شبانه روزي فني مي توانند تشكيل مجتمع دهند؟  پاسخ: بلي .

  7- در مدرسه اي كه دو طبقه است٬صبح در طبقه اول راهنمايي و طبقه دوم دبيرستان و بعد ازظهر هم ابتدايي است آيا مي توانند تشكيل مجتمع دهند.  پاسخ:بلي. چون داراي هر سه دوره تحصيلي است با رعايت ساير شرايط بويژه جنسيت بلامانع است.

  8- با توجه به تبصره 2 ماده 1 آيين نامه ٬ تكليف مجتمع هايي كه در سال  اول با دو دوره تحصيلي تشكيل مي شود براي سالهاي بعد چيست؟  پاسخ:كماكان به فعاليت خود ادامه خواهند داد  ولي بايد سعي گردد هر ساله مجتمع هاي دو دوره اي تبديل به سه دوره اي شوند.

 9-آيا مدارس شبانه روزي و هيئت امنايي خاص قلمداد مي شوند ؟  پاسخ:خير

منبع : سایت آموزش راهنمایی

برای او

سلام حضرت آیینه های نورانی!
به یمن لطف شما عاشقیم و بارانی

چقدر بی تو غریبم عزیز دل! آری
نمی شود كه نباشی، ـ خودت كه می دانی

هزار سایه ی باطل كه تلخ می خندند،
گرفته اند تو را، داده اند مهمانی.

هنوز بی كسی ام را نگفته ام به كسی
كه این، تمام كسم بوده با پریشانی

نشسته بر دل این شعر ها كه روزی تو
تمام سهم خودت را به بار بنشانی

(...و هرگز این غزل ساده پا نمی گیرد
مگر ز یوسفی آید خبر به كنعانی...)

به من اجازه بده نا تمام بگذارم
خودت ادامه بده روشنای نورانی!



مریم بهروزی

پر چم !

 عکس بالا پرچم ایران مقابل پرچم ترکیه در بالای تپه مشرف به گمرک بازرگان  است . پرچم ایران چاک چاک شده و منظره ای بسیار زننده مقابل چشم بیننده می آفریند .

نگهداری یک پرچم کار سختی نیست که عده ای حال تعویض یک پرچم را نیز نداشته باشند .

زبان فارسی در لبنان رسیمت یافت

حسان دیاب وزیر تربیت و آموزش عالی لبنان گفت:ایران، كشوری پیشرفته در زمینه‌های مختلف علمی است و ما سعی جدی در گسترش روابط علمی بین دو كشور داریم.وطبعاً یادگیری زبان فارسی در توسعه این روابط نقش مهمی را ایفا خواهد نمود.و لبنان موافقت خود را برای راه‌اندازی رشته زبان و ادبیات فارسی در سطح لیسانس در دانشگاه لبنان و نیز رسمیت یافتن زبان فارسی بعنوان زبان اختیاری در مدارس را اعلام نمود .

معلم ها در انتظار بازنشسگی قبل از موعد

ظاهرا اموزش و پرورش  برای اجرای قانون بازنشسگی قبل از موعد دچار تردید است . در اولین تجربه اجرایی این طرح اشتیاق برای خروج از اموزش و پرورش بی سابقه بود . شرایط حرفه ای معلمی و میزان رضایت شغلی در بین معلمان و عدم تا مین حداقل های یک زندگی ارام به وسیله ی حرفه معلمی مو جب شده معلم های کار امد و برجسته از هر روزنه وفرصتی که مو جب می شود زودتر از این شرایط ناگوار جدا شوند ، استقبال کنند .اجرای طرح  باز نشستگی قبل از موعدبه شرط تا مین هزینه از محل صرفه جویی ها در اختیار وزارت خانه است .سحرخيز  معاون وزیردرباره لايحه بازنشستگي پيش از موعد فرهنگيان و معلمان  گفته: درباره بازنشستگي پيش از موعد دستورالعملي هنوز ابلاغ نشده و در صورت ابلاغ و براساس شرايط خاص مشمول کساني خواهد بود که مازاد هستند و يا بر اثر بيماري و ناتواني امکان فعاليت در آموزش و پرورش ندارند.

نگاه ما اين است که نيروها در آموزش و پرورش 30 سال تمام خدمت کنند چرا که در دستور العمل قبلي و در سال 88 در بحث بازنشستگي 1000 ميليارد تومان صرف بازنشستگي پيش از موعد فرهنگيان شد که مي توانست بخش مهمي از هزينه ها و بدهي هاي آموزش و پرورش را پوشش دهد.
 96 درصد بودجه صرف حقوق و مابقي نيز صرف شبه حقوق مي شود و پولي براي بازنشستگي پيش از موعد باقي نمي ماند. 

مردانگی

حلاج را که می بردند پای چوبه دار

به خواهرش گفتند بیاید برای وداع

او هم آمد اما بدون سربند

مردها همه بانگش زدند که

پس حجابت کو؟

او هم گفت:من اینجا مردی جز منصور نمی بینم

‎

استفاده از ماشین حساب ممنوع

استفاده از ماشین حساب در تمامی مدارس پاراگوئه ممنوع اعلام شد.
در راستای طرح ارتقای آموزش و پرورش در پاراگوئه، وزارت آموزش این کشور اعلام کرد که در تمامی مقاطع تحصیلی دانش آموزان نمی توانند از ماشین حساب استفاده کرده و چنانچه دیده شود که دانش آموزی، ماشین حساب به همراه دارد، به عنوان تخلف تحصیلی محسوب شده و در پرونده وی درج خواهد شد.
به همین منظور، ماشین حساب یکی از تخلفات تحصیلی در مدارس پاراگوئه همراه داشتن ماشین حساب است.

وزیر : ورود به تهران امکان پذیر است

ورود به تهران امکان پذیر شد 

وزیر اموزش وپرورش گفته :

اگر کسی مشکل اساسی و اجتناب‌ناپذیری داشته باشد، امکان نقل و انتقال آن شخص را فراهم می‌کنیم. امکان انتقال از استان‌های دیگر به شهرستان‌های استان تهران وجود دارد و اشخاصی که مشکل نقل و انتقال دارند با توجه به سوابق و کارکرد آن ها با انتقالیشان از شهرستان‌های استان تهران به صورت موقت به شهر تهران موافقت مي‌شود.

تربیت معلمی ها قطعا استخدام می  شوند

 از امسال نیروهای مراکز تربیت معلم مشکل استخدامی ندارند و به طور قطع بورسیه می شوند.به گفته حاجي بابايي برای دانشجویان ورودی به مراکز تربیت معلم در سال 88، تعهد استخدامی وجود دارد و با توجه به شرایط مندرج در آزمون، 50 درصد آنها در اولویت استخدام هستند.


خط قرمز تراكم

 حاجی بابایی گفته :در تغییر و تحولات نباید تراکم کلاس‌ها از حد مجاز بیشتر شود و براین اساس تراکم کلاس‌ها در راهنمایی نباید بالاتر از 35 نفر در شرایط ویِژه و 30 نفردر مدارس خاص باشد.

مهرماه در راه است پنج شنبه ها بلاتکلیف!

روزنامه آرمان / پنج شنبه 23تیر 90/رسول پاپایی

مسئول ثبت نام  بعد از اینکه همه ی مدارک را برای اخرین بار مرور می کند ، خطاب به خانمی که رویروی میزش ایستاده می گوید : خب ثبت نام فرزند تان انجام شد .مادر می گوید : انشالله بچه ها  مثل هر سال شیفت صبح خواهند بود ؟ آقای معاون مدرسه با لحنی پر از بلا تکلیفی می گوید : نه خانم هنوز مشخص نیست باید منتظر بمانید .  مادر می گوید : اخه چرا ما باید بد انیم بچه مان نوبت صبح است یا بعد از ظهر! سکوت تنها پاسخی است که به گوشش نمی رسد . این غالب ترین گفتگو و پرسش و پاسخ روز های تابستانی  مدارس در تابستان ثبت نامی امسال مدارس است . از طرفی دیگر  فاصله  مدرسه ها ی راهنمایی و دبیرستان ها  تا اولین دبستان هم برای مدیرانشان این روز ها امری مهم و حیاتی  شده است و موجب شده است تا برخی مدیر های مدارس از دوربودن چند متری مدرسه خود به دبستان همجوار و نزدیکی مدرسه دیگر به ان ، سند و سانتیمتر رو کند تا بلکه از گزند انتقال مدرسه راهنمایی یا دبیرستان خود به نوبت بعداز ظهر جلوگیری کنند . این برخی از اثار اغازین اصرار به  اجرا ی تعطیلی دبستان ها در روز های پنج شنبه و رفتن همه ی دبستان ها به نوبت صبح است .  طرحی که هیچ کس فکر نمی کرد مطرح شدنش چنین مو جب واکنش های مختلف در جامعه شود و تا این حد برای خود  موافق و مخالف دست و پا کند  وطراحانش را اسباب زحمت و رنج پاسخگویی شود .

موافقان طرح می گویند : کشور هایی که از نظام اموزشی مترقی و کا رامدی بر خوردار هستند دبستانی هایشان را کمتر به مدرسه می فرستند و بیشتر از محتوای کتاب و حفظ کردن مطالب به انها یاد می دهند . انها می گویند ما هم می خواهیم  از این طرق بچه ها بیشتر ببینند و بیشترازمایش کنند ، خلاقیت بخرج دهند ، به اردو و بازید های اموزشی و تفریحی و علمی بروند ، تعاون همکاری و همیاری گروهی را یاد بگیرند و خلاصه  مهارت های زندگی را تجربه کنند وفقط و فقط کتاب را حفظ نکنند . انها می گویند برای همین چیز هاست که ما تعطیلی پنج سنبه ها رادوست داریم وطراحانش را می ستایم  . گروه دیگر از همراهان و موافقان اجرای این طرح اموزگاران ابتدایی هستند . انها میگویند ما از عدم عدالت اموزشی سال هاست رنج می بریم با اجرایی شدن این طرح ما هم مانند دبیران راهنمایی و متوسطه از فرصت بیشتری برای به روز کردن دانش معلمی و شرکت در کلاس های ضمن خدمت و رسیدگی به امور خانه و خانواده بهره مند می گردیم و بدون شک جامعه شاهد  افزایش رضایت شغلی معلمان ابتدایی خواهد بود . طرفدارن مسائل تربیتی و امورخانواده هم  به کمک اجرایی شدن طرح امده اند و می گویند: حضور کودک یک روز بیشتر کانون خانواده موجب تحکیم روابط درون خا نواده شده و عشق و علاقه بین اولیا و کودک را بیشتر کرده و به سلامتی روح وروان او کمک می کند .اینان مخالفان اجرایی شدن تعطیلی پنج شنبه ها را کسانی میدانند که  ، دانش اموزان را از محیط خانه دور می کنند تا به کار های شغلی و اداری خود برسند !  
     مثل همه طرح های دیگر این طرح علاوه بر موافقان بالا منتقدان پرو پا قرصی هم دارد . منقدان می گویند : تصممیم گیری برای حوزه تعلیم و تربیت کشور اگر  که به دشواری راه رفتن بر لبه تیغ نباشد ، از آن آسان تر نیست. انها این گونه تصمیمات و برنامه هارا فاقد پشتوانه مطالعاتی و تحقیقاتی قوی و تو جیه کافی دانسته و شهامت وزرا و برخی از مدیران ستادی وزارت آموزش و پرورش برای اتخاذ  این گونه تصمیمات تامل برانگیز می دانند و به دیده شک و تردید به انها نگاه می کنند . انها میگویند  بلا تکلیفی اولیا در خصوص نوبت صبح یا بعد ازظهر بودن فرزندانشان در این روز ها تنها از نتایج سحر این طرح است و بیم ان دارند که عدم مطالعه و بررسی کافی  موجب شود که روز های پشیمانی از اجرا زود  فرا برسد و دیگر امکان برگشت به وضعیت قبل هم ممکن نباشد . مخالفان ، مشترک شدن محیط  فیزیکی  مدرسه و کلاس را بین ابتدایی و راهنمایی یا ابتدایی و دبیرستان از جهت تربیتی نگران کننده و در خور تو جه دانسته و با اشاره به نوشته های در ودیوار سرویس های بهداشتی و یادداشت های امتحانی روی میز هادر دبیرستان ها ومدارس راهنمایی دانش اموزان ابتدایی را در معرض اسیب  تلقی می کنند .  انها اضافه می کنند که ،به عناون مثال معلمان ابتدایی در تزیین و چیدمان کلاس های خود و ایجاد کتابخانه و ازمایشگاه کلاسی از خلاقیت و خوش سلیقگی بر خودار هستد که این اشتراک فضا  موجب می گردد تا خلاقیتت انان کشته شود .  مخالفان می گویند :توجه بیش از حد به ابتدایی ها جهت رفتن به شیفت صبح مو جب می شود که اولیا امور ازتوجه به راهنمایی و دبیرستان و ظلمی که به خاطر رفتن به مدرسه در نوبت عصر متحمل می شوند بی توجه باشند . ایاب و ذهاب دانش اموزان دختردر نوبت بعد از ظهر و دشوار های ان بخصوص  در روز های زمستان و در روستاها از دیگر دغعدغه های مخالفان است .
هر چه هست هر دو گروه موافق و مخالف ادله خودرا بر روی میز وزیر و در برابر نگاه نمایند گان مجلس گذاشته اند ، وزیرهم گفته تلاش می شود تا ایراد هایی که کارشناسان مطرح کرده اند در مدت باقی مانده بر طرف شود . نمایند گان هم که اتمام حجت کرده و اجرای طرح را منوط به اقناع کمیسیون اموزش دانسته اند . باید منتظر ماند که سر انجام مهر ماه ابتدایی ها پنچ شنبه ها به مدرسه خواهند رفت یا نه ؟

هیچ کس حق ندارد حق التدریس بکار گیرد

رییس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس گفته است:  دیگرهیچ مسئولی نباید دیگر حتی یک ساعت هم معلم حق التدریس در مدارس به کار بگیرد.
علی عباسپور فرد تهرانی افزوده: معتقد هستیم در رابطه با جذب معلم آزمونی برگزار شود تا کسانی که فقط یکسال با عنوان حق التدریس کارکرده اند جذب آموزش و پرورش نشوند.او پیشنهاد داد که: البته بهتر است از میان فارغ التحصیلان دانشگاهی آزمون گرفته شود تا جذب به صورت اصولی صورت پذیرد.

متن استعفا

متن جالب استعفای رئیس هیئت کشتی استان فارس را بخوانید:

ریاست محترم تربیت بدنی استان فارس با سلام نظر به اینکه این اداره به خاطر عدم توجه به هیئت کشتی استعفاء خود را از مسئولین هیئت کشتی استان را دارم انشااله با مدیریت جنابعالی در ورزش استان هیئت کشتی را موفق باشد!

دسته گل اقای وزیر اموزش و پرورش!!

عقب افتادگی بیش از ۶۰ درصدی اموزش و پرورش از برنامه چهارم

قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در یازدهم شهریورماه ۱۳۸۳ در مجلس شورای اسلامی تصویب و پس از ارجاع به شورای نگهبان و رسیدگی در مجمع تشخیص مصلحت نظام و تایید مقام معظم رهبری به دولت ابلاغ شد.
 قانون برنامه چهارم، برنامه‌ای است راهبردی که به مدت پنج سال (۱۳۸۸-۱۳۸۴) و یا در صورت تصویب مواردی از آن طی سال‌های بعدی، اساس و مبنای کارهای اجرایی و سازندگی کشور محسوب می‌شود. بخشی از قوانین مندرج در این قانون مربوط به تهیه و تدوین و به تصویب رساندن لوایح، آیین نامه‌ها، اساسنامه و دستور العمل‌ها بوده که طبق ماده ۱۵۹ همین قانون دولت مکلف شد حداکثر تا پایان نیمه اول سال ۱۳۸۴، کلیه آیین نامه‌ها و دستور العمل‌های اجرایی اسن قانون را تهمیه و به تصویب برساند و تعداد آن به ۱۱۲ مورد می‌رسد. بخش اعظمی از مفاد مندرج در این قانون را عملیات اجرایی و شاخص‌های کمی و کیفی تشکیل می‌دهد که تعداد آن به ۲۰۳ مورد رسیده و برخی از آن موارد مقید به مهلت زمانی یک سال و در مواردی دو ساله یا سه ساله و در مواردی نیز مقید به تا پایان برناه چهام توسعه بود. یکی از نهادهای نظارتی عالی رتبه کشور در خصوص میزان پیشرفت و عملیاتی شدن مفاد قانون برنامه چهارم توسعه، به صورت متمرکز و جداگانه خوداظهاری ۱۷ دستگاه اجرایی در میزان پیشرفت و تحقق مفاد این قانون را جمع آوری کرده است.
«فردا» در اولین گزارش خود به نتایج آماری خوداظهاری(وزارت آموزش و پرورش ) در میزان تحقق اهداف و برنامه چهارم توسعه پررداخته است :
وزارت آموزش و پرورش در مجموع ۳۲ تکلیف مقرر در قانون برنامه چهارم توسعه داشته است. از این تعداد ۱۶ عدد آن گزارش‌هایی است که متضمن کمترین اقدامات بوده نظیر تشکیل جلسات، بررسی‌های اولیه و... (۶۲/۵ درصد)
۸ تکلیف آموزش و پرورش اقداماتی است که متضمن فعالیت‌های اولیه در جهت تحقق مفاد برنامه بوده نظیر تهیه پیش نویس اولیه، گردآوری اطلاعات، هماهنگی دستگاه‌ها و... (۱۲/۵ درصد)
4تکلیف وزارتخانه اقدامات است که متضمن فعالیت‌های لازم اما نه کافی، در جهت تحقق مفاد برنامه بوده نظیر تصویب اولیه آیین نامه‌ها و...، تامین اعتبار، انجام برخی اقدامات اجرایی و تحقق بخشی از اهداف پیش بینی شده. (۱۲/۵ درصد)
 4 تکلیف وزارت آموزش و پرورش اقداماتی است که متضمن تحقق کامل اهداف یا تحقق درصد قابل توجهی از اهداف پیش بینی نشده است. (۱۲/۵ درصد)



http://www.blogfa.com/Desktop/Default.aspx?r=576942238&d=1128901

نامه یک دانش اموز درباره تنبیه

شیوه جدید پرداخت سرانه

وزیر آموزش و پرورش  می گوید : از این پس مدارس بصورت یکسان سرانه نخواهند گرفت بلکه بر اساس طرح جدید ساماندهی سرانه‌ها، لیست تمام مدارس تهیه و مدارس درجه‌بندی می‌شوند تا برحسب نوع مدرسه، منطقه جغرافیایی و میزان مساعدت‌ها، میزان سرانه آنها تعیین و واریز شود . حاجی بابا یی همچنین حمعاون پشتیبانی وزارتخانه را مامور کرده تا بخش سرانه مدارس را ساماندهی کند تا مشخص شود به چه مدارسی باید سرانهپرداخته شود و به چه مدارسی سرانه داده نشود .
وزیر آموزش و پرورش از عدم تعریف سرانه مدارس خبر داده و افزوده : در ساماندهی سرانه مدارس به مدارسی که از مشارکت‌های مردمی بالایی برخوردارند نباید همان سرانه‌ای پرداخت شود که به مدرسه‌ای که هیچ برخورداری از مشارکت مردمی ندارد، لذا باید این امر مدنظر قرار گرفته و ساماندهی شود. چرا که واریز سرانه یکسان به حساب همه مدارس ظلم است.
 بر اساس طرح جدید ساماندهی سرانه‌ها، لیست تمام مدارس مشخص و مدارس درجه‌بندی می‌شوند تا مدارس برحسب نوع آن از جمله شاهد، هیات امنایی، عادی، قرار گرفتن در مناطق جغرافیایی و میزان مساعدت‌ها درجه‌بندی شود .
وزیر وعده داده :تمام حساب‌های مدارس آنلاین می‌شود و در اختیار ادارات آموزش و پرورش قرار می‌گیرد تا چنانچه مدرسه‌ای اعلام کرد که مشکل مالی در پرداخت قبوض خود دارد، بر اساس حساب مدارس نسبت به این مساله رسیدگی شود.

کارنامه !

اوه، مارسیا

 دلم می‌خواد زیبایی بلوندِ بلندت

در مدرسه تدریس بشه

تا بچه‌ها یاد‌بگیرن

که خدا

مثل موسیقی

توی پوست زندگی می‌کنه

و مثل یه هارپسیکورد درخشان
به صدا در‌میاد

دلم می‌خواد

برگه‌های گزارش مدرسه

اینطوری بشه:

بازی کردن با چیزهای شیشه‌ای ظریف: 20

جادوی کامپیوتر:  20

نامه نوشتن برای کسایی که عاشقشون هستی:20

کشف چیزهایی در مورد ماهی: 20

زیبایی بلوندِ بلندِ مارسیا: 20 !

                                            " ریچارد براتیگان "

گزارشی از نمایشگاه کو چکترین مدرسه جهان

امروز از دوستی خدا حافظی کردم و بی ان که فرصتی برای کشیدن دستی به سر و رو باقی بماند .انداختم تو نیایش و بعدش هم افریقا به سمت جنوب و کمی بعد از جهان کودک به کوچه کمان پلاک 25  رسیدم تا از کو چکترین مدرسه جهان که به تهران رسیده دیدنی کرده باشم .

چهل دقیقه تاخیر کافی بود که در میانه ی برنامه ی افتتاح نمایشگاه عکس های کالو خود را ببینی . شعرانی  که از او به عنوان مشهور ترین سرباز معلم جهان می توان نام برد به همراه تعدای از علاقمندان و یکی از مشاوران رئیس جمهور در حال تماشای فیلم هایی از کو چکترین مدرسه جهان بودند.

معلم خوب کوچکترین مدرسه جهان می گوید : اینجا سی تابلو از عکس های مدرسه را به همراه چند نفر از بچه ها به تهران اورده ام . او می گوید : این هشتمین نمایشگاه مدرسه کالو است که تا 30 تیر در تهران بر پا خواهد بود .

قصه های کو چکترین مدرسه جهان عنوان کتابی است که شعرانی می گوید در مدت کو تاهی به چاپ ششم رسیده است .

به هر حال شما هم اگر می خواهید دمی با بچه های کو چکترین مدرسه جهان باشید این روز ها فرصت خوبی است تا از این نمایشگاه دیدن کنید .

.................................................................................................................

پی نوشت :

علی رغم حضور یک نماینده از دولت در مراسم افتتاح از آموزش و پرورش و دستگاه عریض وطویل روابط عموی هیچ خبری نبود

توصیه نوشت:

اگر از شمال تهران می خواهید به نمایشگاه بروید قبل از رسیدن به جهان کودک جای پارک مناسبی پیدا کنید و بعد از جهان کودک سمت چپ کوچه کمان را ببنید .

از هر جا که خودتان را به میدان ونک برسانید به راحتی می توانید به نمایشگاه بروید

یک دوربین برای گرفتن عکس به بچه ها همراهتنا باشد بد نیست .

اگر گروهی و بخصوص با بچه ها و خانواده بروید حتما خوششان خواهد امد.

برای اولین بار عکس ها ی کو چکترین مدرسه جهان به فروش می رسد .

سه کودک از کالو در نمایشگاه میزبان شما خواهند بود . اگر از قبل کادو یا گلی برایشان تهیه کنید زیبنده تر است .

من با بچه های کو چکترین مدرسه جهان گپ و گفتی داشتم که روز های ایند ه همین جا می توانید بخوانید

عکس ها درادامه مطلب

ادامه نوشته

تابستان داغ وزیر و تعطیلی پنج شنبه ها

روزنامه اعتماد / بیست تیر  90/  رسول پاپایی

تابستان برای آموزش و پرورش همیشه فصل داغ و پر از برنامه ای بوده است .وسیع ترین دستگاه دولت شاید به اندازه وسعتش حاشیه هم داشته باشد . تابستان امسال هم یکی از پر حاشیه ترین مباحث و برنامه های داغ که حرارتش کمیسیون اموزش مجلس را هم به تکاپو انداخته است اجرایی شدن یا نشدن طرح تعطیلی دبستان ها در روز های پنج شنبه است . شاید یک سال قبل  آموزش و پرورش و وزیرش فکر نمی کردند پیشنهادی که به شورای عالی آموزش و پرورش برای تعطیلی پنج شنبه ها داده اند این همه محل نزاع و اظهار نظر موافقان و مخالفان گردد و از جهت اجرایی هم تا این حد طراحانش را به چالش بکشاند .

 موافقان اجرایی شدن این طرح می گویند : مطالعات انجام شده بر نظام اموزشی 70کشور نشان می دهد، در دنیا انان که سری در میان سرها دست و پا کرده اند بچه های دبستانی شان کمتر به مدرسه می روند . انها همچنین  می گویند: همه چیز تنها در کتاب درسی نیست و بچه ها باید در اردو ها ، بازدید های علمی ، گردش های تفریحی ، و خلاصه بدون کتاب هم فوت وفن های زندگی  اجتماعی و راه وروش دانایی  و توانایی را یاد بگیرند و تعطیلی پنج شنبه ها این فضا را مهیا می کند تا اموزش و پرورش و معلمان و مدارس در این روز با برگزاری برنامه ها جذاب و اردوها  و فوق برنامه رسیدن به این هدف شیک و قشنگ را مهیا سازند .موافقان همچنین می گویند اجرایی شدن این طرح میزان رضایت شغلی ونشاط را در میان معلمان ابتدایی بالا میبرد چرا که انان از این که تمام هفته را به مدرسه می روند و همانند دبیران راهنمایی و متوسطه ساعات موظفشان را در چهار روز به پایان نمی برند احساس تبعیض می کنند .موافقان تعطیلی پنج پنجشنبه ها پای روابط عاطفی درون خانواده را هم وسط کشیده و می گویند زندگی شهری امروزی موجب شده تا پدر ومادر ها کمتر فرزندان خودرا ببینند و اجرایی شدن این طرح به رشد عاطفی و تحکیم روابط والدین و بچه ها کمک می کند و حتی مخالفان را متهم می کنند که اینان کسانی هستند که دانش اموزان را از محیط خانه دور می کنند تا به کار های شغلی و اداری خود برسند ! .به روز شدن دانش حرفه ای معلمی از طریق باز آموزی معلمان در این روز تعطیل و متمرکز شدن کلاس های ضمن خدمت معلمان در روز های پنجشنبه و مدیریت زمان و منابع هم از دیگر دلایل موافقان است که با افکار عمومی درمیان گذاشته اند تا انان را با خود همراه نمایند .

در این میان هر چند وزیر اموزش و پرورش  با اعتماد به نفس گفته بود که "78درصد خانواده ها موافق نرفتن فرزندانشان به دبستان در روز های پنج شنبه هستند " اما دامنه مخالفت با این طرح گسترش بیشتری یافته و نگرانی از اجرای این طرح به نمایندگان مجلس  هم رسیده وانان با اعلام نارضایتی از این که نباید از ان چه در آموزش و پرورش اتفاق می افتد از طریق رادیو و روزنامه با خبر شوند اجرایی شدن این طرح را علی رغم تجربه اجرایی یک ماه اش در بهار منوط به اقناع کمیسیون آموزش مجلس دانسته اند . مخالفان تعطیلی پنج شنبه ها که تعدادشان هم کم نیست می گویند : تحول ناگهانی در یک نظام اموزشی و بدون در نظر گرفتن همه جوانب و اثار دراز مدت آن به نتیجه دلخواه طراحان منجر نمی شود . انان می گویند اصل تحول نو اوری در یک نظام اموزشی خو ب است اما نباید سرعت در اجرا ی تحول  نگاه کار شناسی و کار مطالعاتی را قربانی خود نماید .انان می گویند طراحان طرح تعطیلی پنج شنبه ها دشواری های مادران شاغل را لحاظ نکرده و تعطیل شدن دبستان ها در روز های پنج شنبه موجب زحمت خانواده ها شده و دغدغه ای بر دغدغه های انها افزوده است .مخالفان می گویند : علی رغم ان چه که در خصوص مطالعات مختلف درباره این طرح از زبان مسولان اموزش و پرورش شنیده می شود چگونگی اجرایی شدن این طرح از پختگی و انسجام با سایر بدنه های نظام اموزشی همراه نیست . انان استدلال می کنند که :سال هاست که وزیران اموزش و پرورش به دنبال رسیدن به افتخار تک نوبتی کردن مدارس و حذف نوبت عصر از نظام اموزشی هستند و در راستای رسیدن به این افتخار با تراکم های 40 نفره مشهور در زمان علی احمدی رنج های زیادی را به معلمان وارد کرد ند اما اکنون به منظور اجرایی شدن این طرح  و فضا سازی جهت فعالیت ابتدایی ها در نوبت صبح ،سخن از فعالیت مدارس راهنمایی و دبیرستان در نوبت می شود گویی که هیچگاه وزیران آموزش و پرورش از کاهش بهره روی و افت تحصیلی و دشواری درس خواندن و درس دادن در شیفت دوم سخنی  نگفته اند.مخالفان می گویند این حرکت در مسیر مخالف به خوبی بی برنامگی و سردرگمی در آموزش و پرورش را نشان می دهدانان همچنین می گویند: در نظام اموزشی ما میزان تعطیلی های اشکار وپنهان زیاد است و در حالی که استاندارد ایام مفید در یک سال تحصیلی در سایر کشور ها 204روز است اجرایی شدن این طرح ایام مفید را در خوشبینانه ترین حالت به 160 روز در مدرسه های مامی رساند که نگران کننده است .مخالفان با تاکید بر این سخن وزیر که " هر دانش آموزی که در نوبت بعد از ظهر درس می خواند در حق او ظلم شده است " می گویند: اگر اجرایی شدن این طرح بخواهد به قیمت فعالیت بخش وسیعی از دبیرستان ها  و مدارس راهنمایی در نوبت عصر تمام شود مشکلات زیادی را برای دانش اموزان روستایی که اغلب بصورت متمرکز در یک دبیرستان تحصیل می کنند به همراه خواهد داشت و بیم ان می رود که ترک تحصیل در میان دختران روستایی را به دلیل مشکلات رفت وامد و تاریکی هوا به همراه داشته باشد .

ان چه از استدلال های موافقان و مخالفان به نظر میرسد این است که :اول : نفس تحول خواهی و تلاش وزیر برای ایجاد تحول و نو اوری در اموزش و پرورش را باید ستود و ناپختگی و ضعف در شیوه های اجرایی را نباید بهانه ای برای حمله به اراده ی ایجاد تحول بنیادین که نیاز آموزش و پرورش بیمار ما هست قلمداد کنیم   .

دوم :  هر چند معاون آموزش و نو اوری وزیر و عده داده بود که "اگر بحث تعطیلی مدارس ادامه یابد، یک بحث مشروح و مفصلی را درباره اهداف، نکات یا استلزامات آن خواهیم داشت" اما هم چنان زوایای تاریک طرح تعطیلی پنج شنبه ها بیش از زوایای روشن و اشکار ان است و اهداف، نکات یا استلزامات ان همچنان مبهم باقی مانده است .ضرورت دارد متولیان نظام آموزشی اهداف خودرا از این طرح و سایر طرح ها به طور دقیق و به نحوی که قابل سنجش و ارزشیابی و محاسبه باشد مطرح کنند تا کارشناسان حوزه آموزش و پرورش در خصوص کم وکیف و میزان موفیقیت یا عدم موفقیت انها بتوانند اظهار نظر کنند .  سوم : اموزش و پرورش از ساختار بیمار گونه اش در رنج است اما مشکل اصلی اموزش و پرورش امروز ما بحث 6،3،3 تغییر ساختار و کم وزیاد شدن تعطیلات نیست ان چه که نیاز به راه حل و توجه ویژه ی مسئولان و کارشناسان این حوزه است مباحثی مانند ، سطح دانایی و دانش حرفه ای معلمان ، وضعیت اقتصادی معلمان ، کیفییت مدیریت و بهره وری منابع مالی و انسانی در این وزارت خانه  و محتوای دوروس است .مشغول شدن به تغییر ساختار این روز ها بد جوری موجب شده تا به این مسائل مهم پرداخته نشود .چهارم: هرچه هست وزیر با اعتماد به نفس گفته "با تعطیلی پنج شنبه ها کار ها را منظم کرده ایم " و اولویت کاری خودش را اعلام کرده که :" تکلیف من به عنوان وزیر این است که اول کلاس های ابتدایی را تشکیل دهم" و ازمدارس خواسته "تا از تمام ظرفیت های خود برای تشکیل کلاسها در نوبت صبح استفاده کنند و حتی بیمی از فرستادن پیش دبستانی ها به نوبت بعد از ظهر نداشته باشند ." می ما ند خانواده هایی که در این نظم عجیب نمی دانند مدرسه راهنمایی یا دبیرستان فرزندشان سال تحصیلی اینده نوبت صبح است یا بعد ازظهرو اعتماد عمومی  که ذره ذره نسبت به اموزش وپرورش اب می شود و مادرانی که به دنبال عمه و خاله و مادر بزرگ هایی برای نگهداری روز های پنج شنبه فرزند دبستانیشان می گردند .

دانایی

l

منبع تصویر: وبلاگ اموزگاران

عذر خواهی وزیر سیاسی است !

شیرزاد عبدالهی / خبر انلاینhttp://khabaronline.ir/news-161738.aspx

در پی انتشار فیلم "تنبیه ‌بدنی دانش‌آموزان"در برخی رسانه‌ها، وزیر آموزش و پرورش از تمام فرهنگیان در سراسر کشور به خاطر این فیلم مشکوک و ساختگی عذرخواهی کرد. حمیدرضا حاجی‌بابایی گفت: این فیلم برای الان نیست یعنی حداقل برای یک الی دو سال اخیر نیست؛ این فیلم دروغ و مربوط به چند سال گذشته است، از سویی بعضی از مطبوعات هم چنان ذوق کرده‌اند که اینجا معلوم می‌شود حتی قرار است ریشه نظام زده شود.   وی خطاب به فرهنگیان گفت: معلمان ما در سراسر کشور متوجه این نگاه‌های مسموم آمریکا و رژیم صهیونیستی هستند و یکی از دلایل عمده این حرکت آنها، کارهایی است که امروز در وزارت آموزش و پرورش انجام می‌شود ...  در پاسخ به آقای حاجی بابایی باید گفت که این فیلم چه ساختگی باشد و چه مشکوک و چه برای الان نباشد و چه مربوط به یکی دوسال پیش باشد، مساله ای به نام تنبیه بدنی در مدارس ایران را نمی توان انکار کرد. اگر وزیر تنبیه بدنی در مدارس را منقرض شده می داند معلوم است که از فضای مدارس و کلاس های درس خبر ندارد. تمرکز روی یک فیلم و سیاسی کردن یک موضوع تربیتی مهم، فقط به درد فرار از پاسخگویی می خورد. اصلا در این قضیه، عذرخواهی وزیر چه مفهومی دارد؟ مگر وزیر فیلم را منتشر کرده که حالا عذرخواهی می کند؟ اگر معلمان از دیدن این فیلم ناراحت شده ند یا باید از دست همکار خودشان عصبانی باشند و یا خشم خود را بر سر جاعلان فیلم خالی کنند!  به راستی چرا آقای وزیر از خانواده سعید دانش آموز 15 ساله نیک شهری که سال گذشته بر اثر تنبیه بدنی توسط معلمش جان باخت عذرخواهی نکرد؟ چرا وزیر از خانواده  دانش آموز شش ساله یاسوجی که با ضربه خط کش معلم از چشم راست نابینا شد دلجویی نکرد؟  چرا وزیر به دیدار خانواده معلم شیروانی که قربانی خشونت شد و با چاقو در حیاط مدرسه به قتل رسید، نشتافت؟ چرا وزیر از خانواده دانش آموز شبانه روزی یکی از روستاهای زاهدان که در دود ناشی از آتش سوزی ناشی از غیر ایمن بودن سیستم برق مدرسه، خفه شد دلجویی نکرد؟ عذرخواهی امروز وزیر کاملا سیاسی به نظر می رسد. آیا بهتر نبود که وزیر با متانت یک معلم به پرسش خبرنگاران جواب می داد؟ آیا بهتر نبود به محض انتشار فیلم، هیاتی را مامور بررسی موضوع می کرد و  واقعیت ماجرا را به افکار عمومی گزارش می داد؟ حتی اگر آن فیلم واقعی هم باشد، وجود یک بیمار روانی دگرآزار نشسته بر جای معلم خدشه ای به منزلت معلمان واقعی وارد نمی کند. تبدیل کردن یک فیلم به محور بحث درباره یک موضوع مهم تربیتی یعنی تنبیه بدنی دانش آموزان راهی برای به انحراف کشاندن مساله است. سیاسی کردن مسایل آموزش و پرورش و تصور  عصبانیت آمریکا و صهیونیست ها از کارهایی که امروز در آموزش و پرورش انجام می شود، هدفی جز مرعوب کردن منتقدان ندارد. حالا دیگر منتقدان آموزش و پرورش باید مواظب باشند که انتقادشان از سیستم 6-3-3 و تعطیلی پنجشنبه ها و تنبیه بدنی در مدارس و ... به حساب همسویی با آمریکا و صهیونیستها نوشته نشود! نگاه وزیر به معلمان، رمانتیک و شاعرانه و غیر واقعی است. معلمان نیاز به این همه تبلیغات ندارند. معلمان انتظار داشتند آقای حاجی بابایی به وعده هایی که در دوره نمایندگی به معلمان داده بود جامه عمل می پوشاند. به عنوان مثال مشکلات معیشتی معلمان را حل می کرد و تبعیض بین حقوق فرهنگیان و دیگر اقشار کارمندی را کاهش می داد. برای معلمان نیز مانند سایر کارمندان حق مسکن لحاظ می کرد. اوضاع نابسامان صندوق ذخیره فرهنگیان را سر و سامان می داد. به وضع تعاونی های مصرف و مسکن می رسید. کلاس های چهل نفره را سی نفری می کرد. حق انتخاب مدیر مدرسه را از معلمان نمی گرفت و... به جای این کارها آقای وزیر از مرجعیت معلمان می گوید. معلمان را گاهی نشسته بر قله می بیند و گاهی دست آنها را می گیرد تا به قله برساند. البته معنای این تبلیغات بر معلمان و هر انسان آگاهی روشن است. ای کاش وزیر یک بار انتقادهای خود از وزرای پیشین و اظهارات خود در اجتماعات معلمان در آن دوره را مرور می کرد و همان کارهایی را که از وزرای سلف انتظار داشت خود انجام می داد.

شرایط جذب معلم توسط غیر انتفاعی ها

چگونگی معلم شدن و احراز شرایط حرفه ای این شغل در ایران داستان بلندی دارد . در سال های اخیر معلم رسمی معلم حق التدریس معلم شرکتی تنها بخشی از مدل های معلمی در کشورمان بوده است . ازمون استخدامی  سال قبل هم مو جب شد تا دروازه های کلاس ومدرسه گشادتر از همیشه به روی رشته های گوناگون باز شود و نگارنده خود شاهد بوده است که یک ماما بعد از چند سال اشتغال به این کار یا یک مهندس شهرسازی در دبستان به معلمی مشغول شوند . مدارس غیر انتفاعی هم و چگونگی جذب نیرو و معلم تو سط انها که هم هر سال دست مایه طرح و برنامه ها بوده است .فرشته حشمتیان رئیس سازمان مدارس غیردولتی و توسعه مشارکت های مردمی و خانواده گفته :

"نیروهای مدارس غیردولتی موظف شده اند تا نیرو هایی را که جذب می کنند ابتدا به اموزش و پرورش معرفی کنند  تابعد از بررسی صلاحیت گزینشی و اعلام نظر گزینش اجازه جذب و اشتغال بکار به انها داده شود ."

ان چه مشخص است و خروجی سال های گذشته این فرایند بررسی صلاحیت هاست بیشتر بررسی ویژگی عقیدتی و اخلاقی است و در خصوص شرایط حرفه ای معلمی مانند روش تدریس ، روانشناسی کودک وسایر شرایط تخصصی جهت معلم بودن التفاوت خاصی نمی شود .

کو چکترین مدرسه جهان به تهران می اید !

تهران میزبان هشتمین نمایشگاه مدرسه کالو

نمایشگاه عکس مدرسه کالو "کوچک ترین مدرسه دنیا " از تاریخ بیستم  تا سی تیرماه  در نگارخانه ایوان برپاخواهدبود. 
در اين نمايشگاه30 عكس از فعاليتها و نحوه تاسيس اين مدرسه كه در منطقه بردخون شهرستان دير استان بوشهر واقع گرديده در ابعاد 70*50 در معرض ديد عموم قرار مي گيرد.

نمايش فيلم از انعكاس هاي جهاني و بين المللي فعاليت هاي اين مدرسه ، نمايش و فروش كتاب قصه ی كوچكترين مدرسه دنيا به نويسندگي عبدالمحمد شعراني معلم مدرسه و نمایش نامه هایی که از نقاط مختلف دنیا به مدرسه کالو ارسال شده است از جمله بخش هاي جنبي نمايشگاه عكس مذكور مي باشد.

این نمایشگاه قبلا در شیراز ، کرمان ،اصفهان و سه سال پیاپی در ایام نوروز در روستای کالو برگزار شده، ساعت بازدید از این نمایشگاه 9 الی 12 صبح و 15 الی 19 خواهد بود . نگارخانه ایوان در خیابان آفریقا_نرسیده به چهار راه جهان کودک – کوچه کمان _ پلاک 25 –  انتشارات علمی فرهنگی طبقه همکف واقع شده است . افتتاحیه نمایشگاه دوشنبه بیستم تیرماه ساعت 17 برگزار خواهد شد.

شعرانی در بخشی ازگزارش خود از بر پایی نمایشگاه بچه های کالو در شیراز نوشته بود :

من تمام هزینه های نمایشگاهم را خودم پرداخت می کنم ،بدون اضــــافه کاری و ماموریت ! اصلا آموزش و پرورش کسانی که کار می کننددوست ندارد ! بعد از پنج سال کار کردن در آموزش و پرورش فهمیده ام راه های دوست داشتن را ،اما من دوست نداشتن را بیشتر دوست دارم !"

 

 

در ایران فقیر نداریم

نام این دختر یگانه است . شاید او یگانه کودک و دختر بچه ساله ای باشد که به علت فقر مالی روزانه  8 ساعت به همراه پدرش در ساختمان‌های در حال ساخت در نقش یک کارگر ساختمانی فعالیت می‌کند.

پدریگانه به دنیای اقتصاد گفته است : چون کسي را ندارم مجبورم دخترم را روزانه به سر ساختمان بیاورم که با توجه به اینکه زمان رفت و آمدم به شهر مامازن 6 ساعت است به شدت دخترم خسته و اذیت می شود.او می‌گوید: در مامازن یک اتاق اجاره کرده که ماهانه 100 هزار تومان اجاره می‌دهد.

این کارگر كوچك ساختمانی امیدوار است که مسوولان و شرکت‌های ساختمانی برای استخدام پدرش به عنوان یک سرایدار از خانواده‌اش حمايت مالي كنند.


متن زیرگفت‌وگو با این کودک 5 ساله است، دختری که اگر چه فقیر است، اما پدرش برای تربیت او نهایت تلاش خود را کرده است.

یگانه! چرا اینجا کار می‌کنی؟
پدرم مریض است و پول نداریم. من هر روز با او می‌آیم که در خانه تنها نباشم. پدرم پایش درد می‌کند هر وقت کیسه‌های سیمان را بلند می‌کند اذیت می‌شود و شب‌ها از شدت درد خوابش نمی‌برد. من زور ندارم، اما کمکش می‌کنم که کمتر اذیت شود.

خانه‌تان کجاست؟
خیلی دور است ما در خانه‌مان یخچال و تلویزیون و تلفن نداریم.

چرا پیش مادربزرگ یا خاله‌ات نمی‌روی؟
مادرم مرده است. تازه مادربزرگم هم مرده و خاله و عمه هم ندارم.

چه درخواستي از مسوولان داري؟
پدرم نمی‌تواند کار کند، اما اگر کار نکند پول نداريم. هیچ‌ کس کمکمان نمی‌کند. پدرم می‌گوید اگر سرایدار یک ساختمان شود زندگی‌مان خوب می‌شود.

منبع : تابناک

ادراک

علم می‌گوید: ماهی بیرون از آب از «بی‌آبی» به طورِ طبیعی می‌میرد،

ولی در اصل ماهی به خاطرِ آب خودش را می‌کُشد!

علم این را درک نمی‌کند،

علم «تنهایی» را درک نمی‌کند...

گاهی ماهی در آب هم نفس ش تنگ می‌شود،

جان می‌دهد!

علم این را هم درک نمی‌کند....!

بیوتن  امیر خانی

یک بیت با سعدی

عمري دگر ببايد بعد از وفات مارا

                                  كاين عمر طي نموديم اندر اميدواري

ضریب حقوق 1390

معاونت توسعه مديريت و پشتيباني وزارت آموزش و پرورش : 

 ضريب حقوق در سال 1390 براي مشمولان قانون مديريت خدمات كشوري 700 ريال و اعضاي هيات علمي نه هزار و 965 ريال تعيين شده است. براساس بند 81 قانون بودجه سال 1390 كل كشور، افزايش ضريب ريالي از تفاوت تطبيق درج شده در احكام حقوق كارمندان كسر نخواهد شد و تفاوت مذكور در حكم حقوق ثابت باقي خواهد ماند. رقم حداقل و حداكثر حقوق مستخدمان شاغل و بازنشسته به ترتيب 3 ميليون و 410 هزار و 23 ميليون و 870 هزار ريال تعيين شده است و براساس مقررات مربوط قابل پرداخت مي‌باشد.

به جز معلم مقصر کیست ؟!

 روزنامه اعتماد : سه شنبه 14تیر 90/رسول پاپایی

روزنامه وزین اعتماد در هفته جاری به بهانه نشر فیلمی از تنبیه دو دانش آموز جیرفتی در اینترنت به بررسی وضعیت تنبیه در مدارس پرداخته بود. ضمن تشکر از توجه این روزنامه به مسایل حوزه آموزش و پرورش در  این خصوص به عنوان یک معلم  ضمن مردود دانستن تنبیه به هرشکل ان، جهت تکمیل بحث مایلم  به موارد زیراشاره کنم:

اول :  تنبیه درجاتی دارد و آنچه که مورد نکوهش قرار می گیرد تنبیه بدنی و اعمال خشونت و تحقیر برای سرکوب امیال کودکان است.  از دیر باز تنبیه از مباحث مهم در حوزه تعلیم وتربیت و نظام های اموزشی در جوا مع  گوناگون بوده است . مطالعات محققان نشان می دهد که شدت وضعف تنبیه در نظام های اموزشی،  تنها متاثر از معلمان و مربیان نبوده و ارتباط مستقیمی با عوامل مختلف اجتماعی و شرایط فرهنگی جوامع دارد .

  صاحب نظران می گویند : انچه موجب می شود که روش های تنبیهی  جهت اصلاح یا تغییر رفتار در یک نظام آموزشی کارایی خودرا از دست بدهد بخشنامه ها و دستور از بالا و بیم تعقیب قضایی و مجازات اداری نیست ،بلکه این پیشرفت های اجتماعی یک جامعه و رسیدن به توسعه پایدار و رشد اگاهی ها است که موجبات این امر فرخنده  را فراهم می سازد .
به عنوان مثال در سوئد سال 1965 حدود 53درصد مردم تنبیه بدنی را امری عادی می دانستند ولی با رشد آگاهی ها اجتماعی و شناخت مردم از حقوق شهروندی در سال 1979تنها ده درصد روشهای تنبیهی را کارامد برای نظام اموزشی دانسته اند .
بنابراین کنکاش و پرداختن به این موضوع مهم، به نگاه جامع تری که همه علل و عوامل اجتماعی سیاسی و فر هنگی جامعه را در برمی گیرد نیاز مند است و صرف متهم کردن معلمان و حتی اموزش وپرورش به تنهایی، از اعتبار و علمی بودن ان می کاهد و کمکی به حذف یا کاهش تنبیه در مدارس نمی کند .

دوم : بدون تردید اعمال خشونت در همه ی اشکالش از منظر انسانی و تربیتی  روشی منسوخ و مذموم است و یافته ها و روش های نوین متخصصان بر اثرات نا خوشایند تنبیه بر روح و جان فرد تنبیه شده و حتی جامعه سخنها گفته اند .واقعیت امر این است که جامعه معلمی هم از زشتی و ناکارامد بودن تنبیه بدنی  به خوبی اگاه است و اکثریت معلمان نه تنها به تنبیه به عنوان یک انتخاب نگاه نمی کنند بلکه به گاه اضطرار و ناکارآمدی سایر شیوه ها هم،  مسئولانه دشواری های حرفه معلمی  را پذیرفته و از اعمال تنبیه بدنی  با بردباری وصبر خودداری می کنند.
این امر زمانی مهم نشان می دهد که بدانیم ، در افکار عمومی معلمان و درقواعد حرفه معلمی تنبیه بدنی ، نه تنها نشانه اقتدار معلم محسوب نشده بلکه معلمی که تنبیه می کند از نگاه همکارانش ، دارای ضعف علمی و  ناتوانی  درکلاس داری است .
 وجوداین نگاه و نگرش به تنبیه در میان معلمان ،به خوبی نشانه ای اشکار از بری بودن اکثریت جامعه معلمان از تنبیه بدنی است . وشاید این شناخت و اگاهی در اکثریت جامعه معلمی است که موجب می شود تا نتایج  یک تحقیق  نشان دهد،  از 65 معلم مورد پرسش، 63 نفر اعتقاد داشته باشند ، که تنبیه در اصلاح رفتار فرد بی تاثیر است  .
 همیشه ارباب رسانه به هنگام انتشار تصویر ویا فیلمی هایی مانند فیلم مورد اشاره، به مقوله تنبیه و بررسی علل و عوامل ان پرداخته و مدعی رواج تنبیه و فراوانی ان در مدارس می شوند و خواهان پاسخگویی وزیر و متولیان امر اموزش می شوند در حالی که هیچگاه کارشناسان مسائل حقوق کودک و پژوهشگران زحمت یک تحقیق و بررسی اماری را یه خود نداده اند تا، به زبان امار و بر اساس عدد ورقم  به مخاطبان خود بگویند چه تعداد از 15میلیون دانش اموز ایرانی  تنبیه می شوند تا خواننده نه بر اساس حدس و گمان و استناد به یک فیلم ، بلکه بر اساس امار قضاوت کند که ایا اکثریت معلمان ایرانی تنبیه می کنند و اکثریت دانش اموزان ایرانی تنبیه می شوند یا خیر ؟
 
 سوم : طی سال های اخیر بخش نامه ها  ومقررات زیادی در حمایت از حقوق دانش اموزان به تصویب رسیده است  که بر اساس ان  تنبیه به هر شکل ممنوع است و مدیران مدارس نمی توانند دانش اموزان خاطی وقانون شکن را بیش از سه روز اخراج کنند  .کنترل و برخورد با دانش اموزان خاطی بسیار دشوار شده است . دانش اموزان با علم به این که تنبیه بدنی جرم است ومعلم  حق ندارد به دانش آموز تکلیف زیاد بدهد و اخراج خودرا هم محال می بیند به خود اجازه می دهد نسبت به قوانین مدرسه وکلاس بی اعتنا باشد و حتی نسبت به  معلم بی حرمتی کند!  از سوی دیگر معلم باید حافظ منافع اکثریت دانش اموزانی که با انگیزه تحصیل به مدرسه می ایند باشد و از وقت و زمان به نفع اکثریت کلاس بهره ببرد و نظم را در کلاس بر قرار نماید تا بتواند رسالت معلمی خودرا به انجام برساند.  در این نوشته هم مانند بسیاری از نوشته هایی که در رسانه ها به مقوله تنبیه پرداخته می شود ، به نبود قدرت بازدارنده در برابر دانش اموزان خاطی در نظام اموزشی اشاره و تو جهی نمی شود واز وزیر اموزش و پرورش مثل همیشه در این خصوص هیچ پرسشی نمی شود! .نقطه مشترک همه ی این نوشته ها این است که  تنبیه تقبیح می شود اما از چرایی آن حرفی گفته نمی شود.  از راهکار های عملی و کاربردی برای برخورد با دانش اموزان خاطی سخنی به میان نمی آید .!! اگر فراوانی تنبیه تا این حد زیاد است  چرا  تلاشی برای ریشه کن کردن ان دیده نمی شود؟ چرا از وزیر در خصوص چرایی و جود تنبیه هیچ پرسشی نمی شود ؟واقعیت بیشتر نوشته هایی که درباره تنبیه نگاشته می شود این است که،از جیغ و داد معاون های مدرسه می گوید اما از 150 دانش اموز و تنها یک معاون حرفی نمی زند .!، از تلخ رفتاری برخی معلم ها می گوید اما در برابر کلاس های چهل نفره و فیزیک نامناسب و کتاب های فاقد نشاط و مدارس  بدون ازمایشگاه ، کتابخانه و فضای بازی وورزش...چیزی نمی گوید .  !.گزارشگرها نسبت به رویه شدن تنبیه هشدار می دهند،  اما چشمانشان را به وجود رفتارهای پر خاشگرانه در جامعه و خانواده و ناهمگونی در بافت اجتماعی و فرهنگی مناطق مختلف و سیستم نگاه از بالا به معلم و مدارس و به روز نبودن دانش معلمی و مبهم بودن جایگاه تشویق در نظام اموزشی ونگاه مصرفی به اموزش و پرورش وعدم رضایت شغلی و گرفتاری های معیشتی  واقتصادی معلمان می بندند . !
چهارم : تنبیه حتی اگر به صورت خشونت عریان هم نباشد و در شکل های نوینی چون داد و فرياد، تحقير دانش آموز، اهانت، اخراج از كلاس، كسر نمره  و.... باشد محکوم است و هیچگاه نباید انتخاب معلمان حتی در شرایط اضطراری باشد اما چه باید کرد که معلم هم انسان است و حرفه معلمی برای بهبود و ارتقا و به روز شدنش و مدرسه برای شوق انگیز و فرح بخش بودنش به ابزارو لوازمی نیازمند اند که تنها از عهده معلم و آموزش وپرورشی که کار بسیاری از ارگان ها و نهاد ها را به عهده گرفته است ، به تنهایی ساخته نیست . ارتقا منزلت معلمی  و با نشاط شدن محیط های اموزشی ،بالا بردن رضایت شغلی در میان معلمان،  مدیریت مشارکتی  با حضور معلمان در مدارس ، دور شدن از حافظه  محوری و روی اوردن به اموزش مهارتهای زندگی واجتماعی در کلاس های درس ،  ایفای نقش موثر نهاد هایی چون مسجد ، رسانه و خانواده  و رشد اگاهی های اجتماعی مردم،  همه بخشی از این اسباب و ولازم است که همه ماوشمادر ان سهیم هستیم ، نباید  توپ نابسامانی های مو جود در نظام اموزشی را تنها به زمین معلم ها و مدارس  واموزش وپرورش انداخت ،  بلکه  برای یکبار هم که شده همه از خود این سوال را بپرسیم : نقش" من "و "ما" ی ایرانی در  واقعیت تلخی به نام تنبیه در مدارس چیست ؟
 

اوج علاقه یا کمبود امکانات ؟!

تا بنا ک در شرح این عکس نوشته " اوج علاقه به کلاس " ایا این تصویر محرومیت از یک کلاس حداقلی و تشکیل کلاس در انباری یا انباری در کلاس را بیشرروایت نمی کند ؟

چرا؟

انتشار فیلم تنبیه دو دانش اموز واکنش هایی را در رسانه ها به همراه داشت . رسانه ها با چشم بستن به واقعیت های جاری در نظام اموزش و پرورش تنها معلم هاراسیبل انتقادات خود قرار دادند . اموزش و پرورش می گوید بررسی کرده و فیلم کذب محض است . فرماندار جیرفت هم می گوید روستایی به نام تاشکی در جغرافیای کرمان نیست .و انتشار این فیلم را به سایت های خارجی و بیگانه منتسب نمودند .

اکنون این سوال مطرح است چرا همیشه به هنگام انتشار این گونه فیلم ها رسانه ها فقط وفقط از معلم ها انتقاد می کنند و القاب سخیف و تو هین آمیز برای انان بکار می برند و دیواری کوتاه تر از معلم برای مبارزه و برچیدن بساط تنبیه نمی شناسند ؟؟     

-

وقتی بیمار روانی در جایگاه معلم می نشیند !

شیرزاد عبداللهی :دوشنبه 13 تیر 1390خبر آنلاین

در روزهای اخیر ویدئوهایی در فضای مجازی منتشر شده که در آنها دو معلم روستایی به صورت جداگانه، با حالتی سادیستی دانش آموزان را تنبیه بدنی می کنند. در یکی از این فیلم ها، معلم دوکودک را مجبور می کند که نوبتی به صورت همدیگر سیلی بزنند که بی شباهت به جنگ گلادیاتورها نیست.

براساس تحقیق آقای شهابی خبرنگار مقیم کرمان که به شدت پیگیر موضوع است، این مدرسه در روستای انگهران در منطقه محروم بشاگرد از توابع استان هرمزگان واقع شده است. کودکان بشاگردی از انواع محرومیت ها رنج می برند و اکنون شکنجه هم به دردهای دیگر آنها افزوده شده است.

به گزارش ایسنا حاجی بابایی درحاشیه دیدار با وزیر معارف افغانستان به طور تلویحی به این فیلم ها که انتشار آنها افکار عمومی را جریحه دار کرده واکنش نشان داد و گفت: «تنبیه بدنی در کشور ما منقرض شده اما این به این معنا نیست که در برخی از بخش‌ها چنین اتفاقی رخ نداده است». اگر منظور از تنبیه بدنی، شکنجه دانش آموزان به شیوه عصر حجر و با رفتارهای سادیستی است، این سخن درست است. مواردی مانند آنچه در این فیلم ها اتفاق افتاده کمیاب است. اما تنبیه بدنی و خشونت رفتاری در مدارس از روی دلسوزی و به عنوان یک روش تربیتی رایج است.

 در این رابطه پرسش‌های متعددی مطرح است: آیا اعمال خشونت در مدارس، بازتابی از وجود خشونت در روابط اجتماعی است؟ آیا معلمان به دلیل شرایط غیراستاندارد مدرسه و کلاس و مشکلات رفاهی مجاز به اعمال خشونت هستند؟ آیا تنبیه بدنی دانش آموزان در مدارس به خاطر نقص در قوانین و آیین‌نامه ها اتفاق می افتد؟ و ... آنچه قطعی و انکارنشدنی است، تداوم خشونت در محیط های آموزشی است. 

سال گذشته یک دانش آموز مدرسه راهنمایی  در نیکشهر بلوچستان بر اثر ضربه معلم به ناحیه سر جان باخت و یک دانش آموز کلاس اول دبستان در یاسوج با ضربه خط کش معلم از یک چشم نابینا شد. معلمی در منطقه 5 آموزش و پرورش تهران دهان دانش آموز پرگو را در کلاس چسب زد... در یک مجتمع آموزشی در شیروان، مدیر مجتمع با ضربات چاقوی برادر یک دانش آموز به قتل رسید.

اخبار تنبیه بدنی در مدارس معمولا  هنگامی رسانه ای می شود که منجر به فوت یا نقص عضو دانش آموز شود و کار به مراجع قانونی بکشد. آنچه از خشونت علیه دانش آموزان در مدرسه و علیه کودکان در خانواده در سطح عمومی مطرح می شود، تنها نوک قله کوه یخی است که ابعاد واقعی  آن پنهان است. سیلی زدن، پیچاندن گوش، گذاشتن مداد لای انگشتان، روی یک پا نگه داشتن، لگد زدن، با کتاب و دفتر بر سر دانش آموز کوبیدن، پرتاب کردن گچ و پاک کن به سمت دانش آموز و... از جمله اشکال گوناگون تنبیه بدنی است که مطابق آیین نامه اجرایی مدارس ممنوع است.

 فریاد زدن، تحقیر کردن دانش آموز، تهدید کردن، استفاده از الفاظ زننده، روبه دیوار نگهداشتن دانش آموز و...  نیز انواعی از اعمال خشونت غیرفیزیکی است که البته در مدارس ممنوع نیست و بسیار رایج است.

عده ای می گویند معلم مقصر نیست زیرا حضور در کلاس های 40 نفری و وجود دانش آموزانی که جز زبان خشونت زبان دیگری نمی فهمند، به طور طبیعی معلمان و معاونان و مدیران را به سمت اعمال خشونت سوق می دهد پس نمی توان بر معلمان خرده گرفت. بالاخره معلم هم انسان است و تحت فشارهای روانی و از روی دلسوزی عصبانی می شود و دست به تنبیه می زند.

در یک کنفرانس علمی که به بررسی ریشه های خشونت در مدارس می پردازد این حرفها خریدار دارد، اما  این استدلال ها را قانون و وجدان عمومی جامعه نمی پذیرد. معلمی که دست به تنبیه بدنی بزند با شکایت اولیا باید در دادگاه حاضر شود و وزارتخانه هم نه تنها از او پشتیبانی نمی کند بلکه پرونده اش را به هیات رسیدگی به تخلفات اداری می فرستد. معلمان باید این سخن را آویزه گوش کنند که تنبیه بدنی کار بد و خطرناکی  است و "کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم".

 این استدلال که خشونت در مدارس بازتابی از خشونت در اجتماع است و استدلال های مشابه، اعمال خشونت در مدرسه را توجیه نمی کند زیرا مدرسه مکانی است که برای تعلیم و تربیت ساخته شده و فرض بر این است که کودکان نیاز به تربیت و اصلاح دارند و سرزدن اشتباه و خطا از آنها طبیعی است و معلم برای تصحیح خطاها و اشتباه بچه‌ها و اصلاح رفتار آنها استخدام شده و حقوق می گیرد.

 اگر قرار بود بچه ها آدم های کامل و بی اشتباهی باشند دیگر تشکیل مدرسه و استخدام معلم ضرورتی نداشت. معلمی که در کلاس درس حاضر می شود به طور اتفاقی از میان رهگذران کوچه  انتخاب نمی‌شود. این معلم  برای قرار گرفتن در این جایگاه در آزمون کتبی و مصاحبه شفاهی شرکت کرده، صلاحیت عقیدتی و سیاسی او توسط گزینش تایید شده و منظما در دوره های ضمن خدمت شرکت می کند و ...  بسیاری از معلمان مناطق روستایی فارغ التحصیل مراکز تربیت معلم هستند که به صورت شبانه روزی به مدت دوسال تحت آموزش های عملی و علمی قرار می گیرند. هر معلمی قاعدتا با عبور از این مراحل باید اصول اولیه کار معلمی را فراگیرد. اما ظاهرا این سیستم درست کار نمی کند. رواج خشونت و به خصوص تنبیه بدنی در مدارس نشان می دهد که تربیت و استخدام معلم، گزینش، آموزش های ضمن خدمت و سیستم نظارتی در آموزش و پرورش از ضعف های اساسی رنج می برند.

 شاید اشکال کار اینجاست که در جذب معلم، صلاحیت های حرفه ای داوطلبان مورد سنجش قرار نمی‌گیرد. هسته های گزینش  تنها به احراز صلاحیت‌های عقیدتی و سیاسی متقاضیان شغل معلمی می‌پردازند. اما آنچه که مورد غفلت قرار می گیرد، تست های روانشناختی برای سنجش تعادل روانی و  میزان بردباری افراد، کنترل فرد بر رفتار و گفتار خود، واکنش های فرد در شرایط بحرانی و ... است.

آنچه که در ویدئوهای منتشر شده دیده می شود فراتر از تنبیه بدنی رایج در مدارس است. این پدیده از حد عرف عقب مانده ترین اقشار جامعه هم فراتر رفته و نشان دهنده رفتاری عصرحجری است.  شخصی که کودکان معصوم را مانند بردگان رومی وادار می‌کند که به صورت همدیگر سیلی بزنند، یک بیمار روانی در لباس معلم است که به شکنجه دانش آموزان می پردازد. این افراد مشخصات بیماری سادیسم را نشان می دهند. در تعریف سادیسم گفته شده : "علاقه به آزار رساندن دیگران به صورت جسمی، روانی و جنسی، طوری که این آزار رساندن موجب لذت و آرامش فرد آزاررسان شود".

چهره شکنجه گران در این ویدئوها قابل شناسایی است. ادارات آموزش و پرورش کرمان، سیستان و بلوچستان و هرمزگان به جای انکار و سکوت، بهتر است این بیماران روانی در لباس معلم را شناسایی کرده و برای معاینه و درمان در اختیار بیمارستانهای روانی بگذارند. در کنار این باید برای حذف خشونت در مدارس زمینه‌های مادی و فرهنگی بروز خشونت را از بین ببریم.

http://khabaronline.ir/news-160910.aspx

وام 100میلیون ریالی با سود چهار درصد

 قرار دادی بین بانک قرض الحسنه مهر ایران و آموزش و پرورش منعقد شده که بر اساس آن این بانک در آینده نزدیک به کارکنان آموزش و پرورش تا سقف 100 میلیون ریال وام با سود چهار درصد ارایه خواهد کرد. بخشی از منابع وام توسط آموزش و پرورش و بخش دیگر توسط منابع قرض الحسنه مهر تامین می شود.مدیر عامل قرض الحسنه مهر ایران  بدون اشاره به نام گفته :در حال حاضر برخی از زیر مجموعه های آموزش و پرورش به صورت مستقل با این بانک قرار داد بسته اند و برای کارکنان آنها این تسهیلات ارایه می شود.

مدرسه هوشمند ایرانی برای افغانی !

 حاجی بابایی : ایران در چاپ کتب درسی، تربیت معلم  و ساخت فضاهای آموزشی همکاری های خوبی در افغانستان انجام داده است. وی با همتای افغانی خود به تفاهم رسیده تا یک هنرستان و سه باب مدرسه هوشمند برای بچه های افغان احداث کند .

اصلاح

منبع عکس : وبلاگ اموزگارن

آموزش و پرورش معلم خوب را دوست ندارد !

تا کنون چند بار نوشته های ارسالی  یا کامنت های درد دل گونه ی معلمان و همکارانم را اینجا به عنوان پست های مستقلی کار کرده ام . درد دل هایی که نویسند گان انها  علاوه بر گمنامی در یک چیز مشترک بودند عاشق بودن به معلمی و بچه ها و مدرسه و کار زیاد و ذوق وشوق به حرفه ای که به دیده عشق به ان نگاه می کنند . همه ی حرف این معلم ها این بود که اموزش و پرورش معلم های خوب را دوست ندارد .
وبلاگ دیرتش باد  به انعکاس فعالیت های مدرسه کالو کو چکترین مدرسه جهان می پردازد . معلم این مدرسه و مدیر همین وبلاگ در عشق وعاشقی به معلمی و بچه ها با معلم هایی که در اغاز اشاره کردم مشترک است اما در شهرت متفاوت عبدالمحمد شعرانی را شاید بتوان مشهورترین سرباز معلم ایران نامید .
علاقمندان و دوستداران به مدرسه و کلاس و بچه ها همت و تلاش و خلاقیت و عشق او را ستوده اند . شعرانی روز های گذشته در شیراز نمایشگاه عکس مدرسه اش را برگزار کرده است دیدن این سطور در لابه لای نوشته اش سخت برایم عجیب بود که :
"من تمام هزینه های نمایشگاهم را خودم پرداخت می کنم ،بدون اضــــافه کاری و ماموریت ! اصلا آموزش و پرورش کسانی که کار می کننددوست ندارد ! بعد از پنج سال کار کردن در آموزش و پرورش فهمیده ام راه های دوست داشتن را ،اما من دوست نداشتن را بیشتر دوست دارم !"روز گار غریبی است وزیر هر روز و حتی همین دیروز باز هم از به قله بردن معلم هایش گفت وچه شکافی است از مدرسه تا وزارت که انان که خود در قله اند چنین دوست نداشتن  خود را بیشتر دوست دارند .

 http://dayyertashbad.blogfa.com

ای کاش

اي كاش تو رودخانه باشي تا من...

هر روز تمام قطره هايت را من...

من نيز سفال كوچكي باشم كه

يك روز شراب اگر بنوشي با من...

جلیل صفر بیگی